Scenariusz, po drobnych zmianach w treści, można wykorzystać na zakończenie gimnazjum. Wtedy trzeba mówić nie o maturze, ale o egzaminach i nauce w paryskim liceum, a dopiero potem o studiach Kopciuszka.

Narrator: Zdarzyło się to całkiem niedawno i całkiem niedaleko. Pewien bardzo bogaty i bardzo zajęty pracą wdowiec pojął za żonę wdowę z dwiema córkami. Zajęty firmą, w ciągłych rozjazdach, nie wiedział, jaki los zgotował swojej rodzonej córce.

Scena 1 (W domu, **w kuchni)**

Kopciuszek (sprząta i śpiewa na melodią ze „Skrzypka na dachu” – „Wschód i zachód” – Sunrise, Sunset):

Ja jestem ten biedny Kopciuszek
Pracować każą całe dnie
Każdemu usługiwać muszę
A siostry wylegują się
Macocha goni do roboty
Uczyć się nie pozwala mi
Ja do nauki zaś ochotę
Mam taką, że aż mi się śni!

(Przysypia oparta o szczotką; wpadają siostry Hesia i Mela, tańczą i śpiewają – melodia refrenu piosenki „Kwiecień-plecień”):

Hesia i Mela:

Sprzątaj gotuj i zamiataj!
Prasuj, przyszyj i nie gadaj
Do roboty marsz Kopciuszku
My leżymy sobie w łóżku.

(Wychodzą śmiejąc sią z Kopciuszka).

Kopciuszek (przestraszony zaczyna znów sprzątać i śpiewa dalej na poprzednią melodią):

Od wschodu do zachodu słońca
O wszystkich muszę ciągle dbać
Roboty w domu nie na końca
Uczę się lekcji zamiast spać

(Znów przysypia. Sytuacja sią powtarza. wpadają roztańczone siostry, tańczą rock and rola na melodią piosenki ,,Najłatwiejsze ciasto w świecie”):

Hesia: Żeby w domu było miło.

Tak, tak, tak.

Mela: Żeby coś dobrego było.
Tak, tak, tak.

Hesia i Mela (razem):

Zrobisz ciasto ze śliwkami. Tak, tak, tak.
Myje zjemy sobie same. Tak, tak, tak.

(Rzucają książki na stół. Kopciuszek je bierze do ręki. Siostry wybiegają ze sceny tańcząc. Wchodzi narrator)

Narrator:

Tu dziewczyna nad książką się pochyliła.
Jedną ręką ciasto mieszała, a drugą lekcje robiła.

(Do kuchni znów wchodzą siostry. Mają na uszach słuchawki i podrygują w rytm muzyki)

Hesia: Kujon Kopciuch. Uczy się i uczy.

Mela: Ucz się, ucz. I tak z ciebie nic nie będzie!

(Rzucają papierki z cukierków i batonów).

Hesia: No, jest to ciasto?

Mela: Chcę ciasta na śniadanie!

(Kopciuszek daje im śniadanie. Wchodzi macocha).

Macocha: O moje córeczki kochane (całuje je). Wstałyście już? Wyspałyście się moje ptaszyny? A lekcje odrobiłyście? Nauczyłyście się wszystkiego?

Hesia (szeptem): Ty, Kopciuszek, odrobiłaś nam lekcje?

Mela: Zrobiłaś wszystkie zadania?

Kopciuszek: Tak, lak siostrzyczki, wszystko zrobione.

Hesia i Mela (do matki): Tak mamusiu, wszystko zrobione!

Macocha: No to chodźcie, zawiozę was do szkoły moje kochane (zauważa papiery na podłodze). A co to Kopciuszku? Jeszcze nie posprzątane? W tej chwili do roboty!

Kopciuszek. Ale przecież ja muszę do szkoły!

Macocha: Do szkoły? Pójdziesz jak posprzątasz! A właściwie, to po co ci ta szkoła? I tak się do niczego nie nadajesz. Do sprzątania nie trzeba szkoły. Moje córuchny to co innego! Moje mądrale kochane!

(Wychodzą wszyscy. Kopciuszek szybko sprząta. Siostry wychodząc śmieją sią z Kopciuszka. Wsiadają do samochodu - może być sama kierownica. Jadą do szkoły.)

Macocha (śpiewa na melodię „Kwiecień-plecień”):

Wiozę do szkoły swoje córeczki.
Niechaj wygodnie dotrą na lekcje.
I same piątki i same szóstki
Niech zdobywają dla swej mamuśki.

(Siostry wychodzą , żegnają się. Matka odjeżdża)

Scena II (przed szkołą)

Hesia: Nie chce mi się iść do szkoły! A tobie?

Mela: Mnie też nie. Co robimy?

Hesia: Idziemy do lasu!

Mela: Świetny pomysł!

(Siostry odchodzą w stronę lasu. Przed szkolę przybiega zdyszany Kopciuszek. Dzwonek na lekcje. Przed szkołą stoi nauczycielka)

Kopciuszek: Przepraszam za spóźnienie. Siostry już są?.

Nauczycielka: Skąd, znów ich nie ma! Dobrze, że ty jesteś! Dobra i pilna z ciebie uczennica, (z zatroskaniem w głosie) a z nimi nie wiem, co będzie. A przecież zbliża się matura! Do tego w ramach reformy oświaty wasza matura będzie objęta międzynarodowym eksperymentem naukowym przez fundację z Francji. Wiąże się to z pewnym konkursem w trakcie matury. Na razie mam tu tylko wstępną informację. Szczegóły poznacie później, przed sama maturą. Ale od tego eksperymentu dużo zależy. Weź to ogłoszenie, aby wszyscy mogli przeczytać i przygotować się. Przyklej je na tablicy ogłoszeń.

Kopciuszek: Dobrze, pani profesor, zaraz przykleję.

Scena III (w lesie)

Narrator: I poszedł Kopciuszek do klasy, by na lekcji uczyć się pilnie. A tymczasem siostry obie, do lasu poszły sobie. A tam w lesie echo jakąś piosnkę niesie...

Baba Jaga (zamiata w rytm melodii i wykonuje taneczne ruchy; śpiewa na melodię „Gdybym był bogaty” ze „Skrzypka na dachu”. Melodię można nagrać pod rytm ,,Bolera” wtedy pasuje to do rytmu zamiatania):

Jestem Baba Jaga, jaba daba...
Taką tu robotę podłą mam,
Bo się tylko na niej znam!
Miałam być bogata, jaba daba...
Mieć warsztacik albo własny sklep,
Żeby mi się kłaniał każdy łeb,
A teraz, ech....
Przez wagary oblałam maturę
Szansę straciłam, że ho ho!
Przez lenistwo odwalam chałturę
Tę miotlaną.
Moi koledzy poszli w biznesy,
Teraz nie znają wcale mnie!
Robią kariery i interesy swe!
Jestem Baba Jaga, jaba daba...
Taką tu robotę podłą mam.
Bo się tylko na niej dobrze znam

No nareszcie koniec roboty (wsiada na miotłę). Jadę do domu odpocząć („odpala” miotłę jak motocykl: odjeżdża, zatrzymuje się przed swoim domem i chowa się do środka; nadchodzą siostry).

Hesia: Piękny dzisiaj dzień. Wiosna już blisko.

Mela: Chyba zwariowałabym w szkole. Głupia buda.

Hesia: Jasne że głupia! Po co nam szkoła! Mamuśka bogata Za kasę załatwi wszystko. Studia też zapłaci. Takie – jak one się nazywają? Aha! Zaoczne. Czy to znaczy, że nas tam nikt nie zobaczy?

Mela (wzrusza ramionami): Nie wiem, ale chyba nie o to chodzi. Ale zapomniałaś jeszcze o jednym! (mówi to ze strachem) Co z maturą?!

Hesia: Matura? Co tam matura. Taka klasówka, tylko dłuższa. Każe się Kopciuszkowi ściągi zrobić i po bólu. Zda się i maturę – spoko Mela, nie panikuj.

Baba Jaga (wychodzi z domku): A co się tu dzieje!? Kto lak hałasuje, spać mi nie daje? Co to za pannice? A wy, co tu robicie? O tej porze? Czy aby nie powinniście być w szkole?

Hesia: E..., w szkole? Przy takiej pogodzie? Kobieto, w jakiej szkole?

Baba Jaga: W jakiej szkole!? W Ekonomicznych Szkół Zespole, ty matole! (tu należy użyć nazwy szkoły, w której odbywa się inscenizacja).

Mela:

Obraża nas pani!
Gdzie chodzić wiemy sami!

Hesia:

Nie potrzebna nam żadna szkoła!
Nas las i wolność woła!

Mela: Nie nauczy nas już szkoła nic.
To już nasze w szkole ostatnie dni!

Baba Jaga:

To, że was już nic nie nauczy, widzę sama.
Kiedyś do nauki też gnała mnie mama.
Zachęcała, przekonywała, o maturze wciąż gadała.
Marzyła, że studia ukończę i w życiu dobrze się urządzę.
A ja uczyć się jednak nie chciałam!
Na wagary ze szkoły uciekałam! Lekcji nie odrabiałam!
Niech los mój przestrogą wam będzie!
Wiedza potrzebna każdemu i wszędzie.
Do nauki pannice! Do szkoły!
Bo skończycie jak matoły!

(Siostry odpowiadają na zmianę raz jedna raz druga. Tekst jest śpiewany na melodię piosenki dla dzieci „Liszka Pliszka”. Gdy nauczyciel nie zna tej melodii, tekst może być mówiony. Siostry śpiewają na melodię zwrotki. Baba Jaga odpowiada na melodię refrenu tej piosenki.)

Hesia: Daj nam spokój Babo Jago.

Mela: Daj nam spokój Babo Jędzo.

Hesia: Nie zagonisz nas do książek.

Mela: My żyjemy dla pieniędzy.

Hesia: Za mamuśki naszej sprawą
wszystkie szkoły ukończymy.

Mela: Wielką firmę zbudujemy
i dostatnio żyć będziemy

Hesia: Więc daj spokój Babo Jago.

Mela: Więc daj spokój Babo Jędzo.
Nie zagonisz nas do książek

Mela: My żyjemy dla pieniędzy.
A życiowe dobre rady,
zostaw Babo dla Kopciuszka

Hesia: Łap za miotłę Babo Jago
i zamiataj leśne dróżki

Baba Jaga:

Co to jest, co to jest
Rzeczy niesłychane!
Żeby te dziewczyny były tak źle wychowane.
Skargę napiszę ja, zaniosę do szkoły!
Żeby w ławkach a nie w lesie siedziały matoły!

Hesia (trochę przestraszona). OK, babciu, po co nerwy, już sobie idziemy (do Meli) Co za babsko!

Baba Jaga: Jak was tu jeszcze raz zobaczę, to was dziatki JA uczyć każę!

**Scena IV (*w domu sióstr i Kopciuszka)***

Narrator: I tak minęły ciepłe dni kwietniowe. Zakwitły kasztany...

Kopciuszek: Wstawajcie siostrzyczki (budzi siostry śpiące w łóżkach). Wkładajcie ubrania. Wszystko zrobiłam, ściągi napisałam (upycha ściągi do toreb lub plecaków, pomaga siostrom się ubierać).

Hesia (z głupią miną): Co się dzieje?

Mela (dziwi się): Po co ten pośpiech?

Kopciuszek:. Jak to, po co – dziś matura!

Hesia (w panice): Matura?! Dziś?! Rany boskie!

(Wpychają dalej ściągi biegając bezludnie po domu).

Macocha (wchodząc do pokoju): Spokojnie córeczki. Przecież jesteście genialne. Na pewno będziecie najlepsze. (Do publiczności): Coś mówili o jakimś eksperymencie podczas matury. O jakimś bardzo atrakcyjnym stypendium, czy jak to się nazywa. Podobno rewelacyjna sprawa. Tylko dla najlepszych. Wszystkie mamuśki spanikowane. A ja jestem spokojna. Jeżeli dla najlepszych, to bynajmniej wiadomo, dla kogo. Przecież wiadomo, że moje córki są zawsze i we wszystkim najdoskonalsze. (Do Kopciuszka): Pamiętaj, że ta matura nie zwalnia cię od obowiązków. Obiad ma być punktualnie!

(Dziewczęta wybiegają z domu. Fragment piosenki ,,Już za rok matura”)

Scena V (sala maturalna)

Nauczycielka: Drodzy maturzyści. To jest przedstawiciel słynnej uczelni Sorbony, która mieści się w Paryżu (przedstawiciel kłania się).

Hesia (do siostry): Jaki przystojny!

Mela: Jaki młody. A piękny jak książę!

Hesia: Rzeczywiście, jak książę!

Mela: Ale co on tu robi? (z nadzieją w głosie): może szuka żony...?

Nauczycielka: Jak wam już może wiadomo, podczas tegorocznej matury odbędzie się w naszej szkole międzynarodowy eksperyment. W każdym państwie w Europie w wybranej szkole uczeń, który napisze najlepszą pracę maturalną, otrzyma wysokie stypendium na pokrycie wszystkich kosztów nauki na Sorbonie. Nasza szkoła została wylosowana do lego eksperymentu. Kto dzisiaj napisze najlepsza pracę, stanie przed życiową szansą – będzie studiował na Sorbonie. Teraz zapoznajcie się z regulaminem i sposobem kodowania prac. A nazwiska i imiona napiszcie na kartkach, które włożycie do leżących na ławkach czerwonych kopert (wszyscy pitnie przez chwilę czytają regulamin). Czy są pytania do regulaminu? Nie? Wszystko jasne? No to zaczynamy. Oto tematy prac maturalnych (nauczycielka odsłania tablicę).

(Siostry siedzą w ławkach.)

Hesia i Mela (patrzą na tablice z pytaniami i na swoje kartki, zaczynają śpiewać na melodię „Gdybym był bogaty”):

Zdaję dziś maturę, jaba, daba...
Jak ja biedna tę maturę zdam
Kiedy taką pustkę w głowie mam?
Gdybym się uczyła, jaba, daba...
To by ta matura chyba dziś
Była dla mnie jak na nosie pryszcz...
Pisałabym ją o Staropolsce,
O Młodej Polsce chyba też
Nie przerażałby mnie byle jaki wieszcz narodowy
Wątki, motywy, podmiot liryczny.
To ze słyszenia tylko znam
I jak ja biedna tę maturę zdam?
Zdaję dziś maturę (powtórka pierwszej zwrotki).

Kopciuszek: O Boże (zrywa się nagle z ławki). Już dwunasta! Macocha zaraz wraca do domu. A tu obiad nie gotowy. Muszę kończyć! (wstaje z pracą maturalną i idzie szybko w kierunku Księcia, kładzie pracę i wybiega z sali).

Książę (wola za Kopciuszkiem): Usiądź jeszcze chwileczkę, nie uciekaj tak prędko!

Kopciuszek (zza drzwiami sali): Nie mogę zostać dłużej, muszę wracać do domu!

Książę (woła w stronę drzwi): Zastanów się jeszcze, zostań choć kilka minut!

Kopciuszek: Nie mogę!

Książę (przegląda pracę Kopciuszka): Świetne!.. Genialne!...A gdzie koperta z danymi tej maturzystki? (szuka jej na stole wśród dokumentów)

Hesia (do siostry): Co on tam mówił o pracy Kopciuszka?

Mela: Chyba padnę! Mówi, że jest GENIALNA!

Nauczycielka: Panienki, proszę o ciszę! Mamy już niewiele czasu, proszę kończyć!

Hesia: Ty, Melka, mam pomysł! Jak ta praca jest genialna i nikt nie wie, że to jej, to ja się nie podpiszę i powiem, że tamta praca Kopciuszka jest moja i że zapomniałam się podpisać (rozmarzona) i będę z księciem na Sorbonie!

Mela (do siebie): Ona się nie podpisze? I taki tłumok miałby wygrać tyle kasy! To mnie się należy! To ja się nie podpiszę! I powiem, że to moja praca. Zobaczymy, komu uwierzą, przecież to ja jestem najmądrzejsza!

(Mija czas. Książę zbiera prace i wychodzi z nauczycielką. Po nich wychodzą wszyscy).

Narrator: Piękny jak książę wysłannik Sorbony oglądał znakomitą pracę maturalną. Miał poważny problem, bo koperta z nazwiskiem jej autorki zginęła

Scena VI (w domu)

(Siostry siedzą z matką przy stole. Kopciuszek krząta się. Wchodzi Książę)

Książę: Witam panią i panienki. Mam tu bardzo dobrą, co mówię – genialną – pracę maturalną. Niestety, jej autorka tak się spieszyła, że zapomniała podać swoje nazwisko...

Macocha: Genialna praca?! Świetnie pan trafił. Tylko moje córuchny mogły ją napisać! Ale która Hesia czy Mela? Hesia, chodź tu dziecko – myślę, że to ona napisała to dzieło!

Książę: Zaraz to sprawdzimy... Napisz mi takie zdanie (dyktuje) Ballady i romanse napisał Adam Mickiewicz.

Hesia: A nie Sienkiewicz?

Książę. Daj kartkę, dziewczyno (porównuje pismo)
Co?! To miałaby być ona!
To przez nią napisana strona?!
Ona – ona napisała cudnie!
Ty zaś piszesz – wręcz paskudnie!
O – a mam tu i pracę twoją.
Dwie oceny na niej stoją!
Za ortografię i za treść.
Dwie jedynki – no i cześć

(Hesia plącze i odchodzi).

Macocha (zdenerwowana):

Jeżeli nie Hesia, to z całą pewnością Mela!
Ona w geniusza się wciela!
Melu napisz coś panu na papierze.
A pan do identyfikacji niech się bierze!

(Mela pisze)

Książę (porównując kartki):

To pismo też paskudne!
A egzaminy nie były zbyt trudne.
Chyba i ty naukę lekko traktowałaś.
I egzaminu pewnie też nie zdałaś?
Ta praca nie jest twoja miła panno moja!

(przegląda papiery: które ma ze sobą)

Mam tu pracę twoją. Też jedynki na niej stoją.

(Mela płacze i odchodzi).

Książę Nie ma tu więcej maturzystek? Nikt więcej nie chodził do szkoły? A ta panna, co przy kuchni się krząta?

Macocha: Ona?! Ona tu tylko sprząta!

Książę: Moje dziecko, czy ty chodzisz do szkoły? Czy pisałaś może maturę przedwczoraj? Spójrz, na mnie, prawdę powiedz!

Kopciuszek (zaczyna na zmianę z księciem śpiewać piosenkę na melodię „Miała baba koguta”):

Ja pisałam maturę, maturę, maturę.
Chociaż życie mam bure, mam bure, hej.

(Wyjmuje z kieszeni czerwoną kopertę, w której maturzyści zapisywali swoje nazwiska i podaje Księciu)

Książę (otwierając kopertę):

Co za śliczna dziewczyna, dziewczyna, dziewczyna.
Serce bić mi zaczyna, zaczyna, hej.

(porównuje pismo)

Kopciuszek:

Zawsze uczyć się chciałam, się chciałam, się chciałam...
Choć roboty huk miałam, huk miałam, hej...

Książę:

Twoja praca jest cudna, jest cudna, jest cudna.
Zasługujesz na studia, na studia, hej.

Kopciuszek:

O tym marzyć nie śmiałam, nic śmiałam, nie śmiałam.
Choć nadzieję wciąż miałam, oj miałam, hej.

Książę:

Śpiewa jak ten skowronek, skowronek, skowronek...
Chyba dam jej pierścionek, pierścionek, hej...

Kopciuszek:

Jaki on jest przystojny, prześliczny, uroczy.
Jakie cudne ma oczy, ma oczy, hej

Książę:

Masz tu studia w Sorbonie, w Sorbonie, w Sorbonie.
No i przyjmij pierścionek, pierścionek, hej!

(Pada na kolana przed Kopciuszkiem. Macocha mdleje. Słychać syrenę pogotowia. Wbiegają sanitariusze i wyciągają zemdloną macochę na kocu za scenę)

Scena VII (w lesie)

(Hesia i Mela płaczą)

Mela: Mówiłaś, że ta matura to tylko taka większa klasówka!

Hesia: Byłam pewna, że Kopciuszek za nas napisze!

Mela (ze złością): Widziałaś, jak na nią patrzył?

Hesia: Gapił się jak wrona w kość.

Mela: Wszystko zabrała! (z płaczem) nic nam nie zostawiła!

Hesia: Zaraz, zaraz, A skąd on miał tyle nic podpisanych prac? (patrzy podejrzliwie na Melę). Ty wredna małpo! Przecież to ja miałam oddać nie podpisaną pracę! Ja ci dam! (zaczynają się szarpać)

Mela (ucieka i woła): Ja wredna?! Ja małpa?! To mnie należało się stypendium!

Baba Jaga (wychodzi z domku): A co to za wrzaski? To znowu wy? A co tam macie? (przestraszone siostry’ pokazują swoje prace maturalne). A, to wasze prace maturalne! O, jedyneczki dostały panieneczki! A mówiłam, ostrzegałam! Rady dobre wam dawałam!! No to teraz marsz do chaty! Ty do miotły (daje Hesi miotłę) Ty do łopaty (podaje Meli łopatę, zagania siostry do klatki i zaczyna je uczyć zamiatania Baba Jaga; śpiewa na melodię refrenu „Kwiecień, plecień”):

Trzymaj miotłę tę równiutko!
A łopatą machaj mocno!
Sprzątaj śmieci aż do skutku,
Aż przywykniesz pomalutku.

Scena VIII (w biurze)

(Przy komputerach pracują Kopciuszek i Książę).

Narrator:

I minęły cztery lata...
Ekipa dzielnie już zamiata.
Baba Jaga siostry wyszkoliła.
Do roboty je przyzwyczaiła.
Kopciuszek studia przed czasem skończył.
Z Księciem ślub huczny ich połączył.
Wspólnie firmę założyli,
Dobre interesy robili.
Zyski z firmy mieli duże.
Nie groźne im były finansowe burze.
Wielu pracowników zatrudniali.
O ich poziom umysłowy bardzo dbali.

Książę: Kochanie, swoją wizytę zapowiedzieli przedstawiciele japońskiego koncernu „Najlepszą Firmą My Są”. Będą po południu.

Kopciuszek: Tak? To doskonale. Nie uważasz, że nasze interesy idą fantastycznie? Muszę zlecić przygotowanie przyjęcia dla gości. Trzeba również zadzwonić do naszej zaprzyjaźnionej Baby Jagi, tej ze szkoły „Sprzątacz doskonały”, żeby zebrała dobrą ekipę i posprzątała teren wokół firmy (dzwoni). Halo? Czy to prywatna Szkoła Gospodarki Komunalnej „Sprzątacz doskonały”?

Baba Jaga: Tak, słucham?

Kopciuszek: Czy to ty, Jagusiu?

Baba Jaga: Tak! A to ty Kopciuszku! Witaj kochanieńka! W czym mogę ci pomóc?

Kopciuszek: Chciałam cię prosić o solidnych pracowników, którzy dokładnie posprzątają moją firmę.

Baba Jaga: Dobrze trafiłaś, mam tu niezły materiał roboczy. W sam raz dla ciebie. Młode, zdolne, miotłami machają, aż huczy.

Kopciuszek: To świetnie! Jeśli dziś się sprawdzą, to może zatrudnię je na stałe. Porozmawiamy na miejscu. Do zobaczenia!

Baba Jaga: Do zobaczenia, baj, baj!

Scena IX (w lesie)

Baba Jaga: Hesia Mela! Wkładać galowe mundurki! Umyć ręce, uczesać kudły! Przed wami życiowa szansa! Jeśli będziecie machać miotłami zgodnie z obowiązującymi międzynarodowymi normami ŁOP-MIOT-SZCZOT-2000, to być może dostaniecie pracę w dobrej firmie. Szkołę u mnie skończyłyście z wyróżnieniem. Pora sprawdzić, co umiecie.

Hesia, Mela (cieszą się, zakładają pomarańczowe kamizelki, zarzucają miotły na ramiona i idą za Babą Jagą równym krokiem, śpiewając): Hej ho, hej ho zamiatać by się szło... (Dochodzą do firmy, poznały Kopciuszka, wstydzą, się, zakrywają głowy czapkami).

Kopciuszek (nie poznaje sióstr): Dobrze, że jesteście! Jacyś wagarowicze naśmiecili przed firmą, a oczekujemy ważnych gości. Trzeba posprzątać

Baba Jaga: Panienki do pracy!

(Siostry zamiatają idąc jedna za drugą równym krokiem. Kopciuszek przygląda się przez chwilę)

Kopciuszek: Widzę, że ekipa solidna i starannie ubrana. Chyba spełniają wszystkie wymogi Unii Europejskiej. Chyba je zaangażuję (do sióstr): A maturę macie? (Siostry przecząco kręcą głowami). Nie macie?! (z niedowierzaniem) To niedopuszczalne! Ja muszę dbać o właściwy poziom moich kadr. Zanim was moje panny zatrudnię, wyślę was do szkoły. Bez matury w mojej firmie nie macie co robić.

Narrator:

Koniec bajki. Bęc, bomba!
Kto nie słuchał, ten trąba
Dwie dziurki w nosie i skończyło się!

(Wchodzą wszyscy aktorzy i śpiewają):

PIOSENKA FINAŁOWA (na melodię „Wesoły Autobus”)

Koniec bajeczki, aha, aha.
Koniec też nauki, aha, aha.
Kto się pilnie uczył, ten maturę zda.
Kto chodził na boki, pałkę pewną ma.
Jeszcze egzaminy, aha, aha.
Coś nietęgie miny, aha, aha.
Mogłeś tu się uczyć, gdybyś tylko chciał.
To byś wszystkie wstępne bardzo łatwo zdał!
Siostry matoły, aha, cha
Unikały szkoły, aha, aha.
Mamie zakończyły edukację swą!
Roboczą ekipą obie teraz są!
A wy się uczycie, aha, aha.
Po nocach nie śpicie, oj tak, oj tak.
Więc maturę zdacie bez problemu, hej.
Na studia pójdziecie dzięki szkole tej.
Teraz się żegnamy, pa, pa, pa, pa.
Finał zaśpiewamy, aha, aha.
Pamiętajcie wszyscy bajki morał tej,
Uczcie się tak pilnie jak Kopciuszek, hej.

Co w numerze?