JAK NAPISAĆ WIERSZ?

Scenariusz warsztatów poetyckich dla uczniów klas III-VI

Cel zajęć: poznanie lokalnych autorów tomików poezji, które znajdują się w bibliotece szkolnej; kształtowanie zainteresowań czytelniczych; wszechstronny rozwój osobowości dziecka; rozwijanie myślenia, koncentracji, uwagi; dostarczanie i zdobywanie wiedzy ogólnej; wykorzystanie technologii komputerowej; doskonalenie techniki pisania wierszy pod względem ortograficznym, stylistycznym; rozwijanie czynnego słownictwa; umiejętność korzystania ze słowników, z księgozbioru podręcznego; wzmacnianie poczucia własnej wartości, empatii poprzez kontakt z ludźmi kultury; uwrażliwianie na wartości estetyczne poprzez kontakt z literaturą piękną.

Uczestnicy: zaproszeni lokalni poeci, chętni uczniowie klas IV-VI, którzy zainteresowani są pisaniem wierszy, sami mają na swoim koncie przynajmniej jeden wiersz (tematyka dowolna); maksymalnie 15 osób, w grupie może pracować najwyżej czterech, pięciu uczniów na jednego poetę

Miejsce: biblioteka szkolna.

Przygotowanie: Zaplanowane warsztaty trzeba uzgodnić wcześniej z członkami klubu pisarzy. Należy w miarę możliwości ozdobić wnętrze biblioteki zieloną bibułą i kolorowymi kwiatami. Trzeba poprosić uczniów, by wcześniej przynieśli napisane przez siebie i podpisane wiersze oraz by mieli na sobie jakąś zieloną część garderoby. Należy przygotować dla uczniów oraz gości herbatę i słodki poczęstunek.

Środki dydaktyczne: magnetofon i płyty, m.in. Vivaldiego Cztery pory roku – wiosna, nagrania śpiewu ptaków, które można wykorzystać jako wiosenne tło zajęć; identyfikatory z nazwiskiem i imieniem dla zaproszonych gości (aby uczniowie mogli ich zapamiętać); szary papier lub brystol z napisem „Warsztaty poetyckie – Jak napisać wiersz?”; tablica lub sztaluga, na której napis zostanie umieszczony; grube kolorowe mazaki; teksty piosenek o wiośnie; słodycze dla uczniów; poczęstunek dla gości; aparat fotograficzny.

Sponsorem jest organizator – biblioteka szkolna. Skromne upominki (długopisy, foldery, mapki) dla wszystkich uczestników spotkania można otrzymać w urzędzie miasta (dział promocji i reklamy), jeśli wystosuje się wcześniej odpowiednie pismo. Sponsor pewny i sprawdzony – polecam!

Czas trwania: cztery jednostki lekcyjne (dwa razy po półtorej godziny z przerwą na śniadanie i poczęstunek).

Przebieg spotkania

Powitanie i przedstawienie gości przez nauczyciela bibliotekarza (jeżeli poeci są po raz pierwszy w bibliotece, można wpiąć im identyfikatory, dzięki którym uczniowie utrwalają sobie ich imiona i nazwiska).
Rozpoczęcie warsztatów piosenką – każdy otrzymuje tekst piosenki, dzięki czemu może włączyć się do śpiewania (np. Czym powitać cię wiosenko?, Złoty kluczyk weź, wiosno, do rąk lub Skaldów Wiosna wkoło).
Pogadanka wstępna z okazji Światowego Dnia Poezji. Odczytanie przez ucznia przygotowanej informacji wyszukanej w internecie.
Prowadząca prosi uczniów, by wymienili znanych im polskich poetów piszących wiersze dla dzieci i młodzieży (mogą korzystać z wystawki książek, którą przygotowali wcześniej w czytelni łącznicy klasowi z nauczycielem bibliotekarzem). Metoda aktywizująca – burza mózgów.
Członek klubu na prośbę prowadzącej opowiada w kilku słowach o roli klubu, sukcesach, nowościach, spotkaniach w środowisku itp.
Swobodne wypowiedzi uczniów w rozmowie z gośćmi. Uzyskiwanie odpowiedzi na przygotowane pytania, m.in.: Co daje pisanie wierszy? Kiedy powstał pierwszy wiersz gości? Czy warto pisać? Kiedy rozpocząć pisanie?
Jak napisać wiersz? Co trzeba brać pod uwagę? Głos zabiera przedstawiciel klubu (w naszym przypadku była to znana prudnicka poetka). Uczniowie spontanicznie odpowiadają na pytania, a prowadząca zapisuje odpowiedzi na papierze, który umieszczony jest na sztaludze, tak by był widoczny dla wszystkich uczestników.
Zebranie i podsumowanie wypowiedzi uczniów, aby uzyskać odpowiedź na pytanie: Jak napisać wiersz?
Prezentacja wierszy przygotowanych przez uczniów – chętni czytają, poeci słuchają i zapisują uwagi i spostrzeżenia, wpisując przy nazwisku ucznia wiek i tytuł wiersza. Uwaga – każdy poeta ma przyporządkowanych uczniów z danej klasy. Grupa pierwsza to uczniowie klas III, grupa druga – uczniowie klas IV-V, grupa trzecia – uczniowie klas VI).
Przerywnik muzyczny połączony z przerwą śniadaniową (w tle śpiew ptaków – nagranie).
Praca w grupach – uczniowie pracują indywidualnie z poetami, nanoszą poprawki, dokonują korekty i modyfikacji swoich wierszy (przygotowane po dwa stoliki dla grupy).
Uczniowie przepisują swoje wiersze na czysto, by przekazać je do publikacji w gazetce szkolnej.
Prezentacja indywidualna poprawionych wierszy przez chętnych autorów przed zebraną publicznością (wszyscy już siedzą w kręgu).
Wręczenie przez uczniów wykonanych laurek i kwiatów – zwiastunów wiosny – jako podziękowania gościom za przybycie, udzielenie odpowiedzi na pytania oraz wskazówki, jak dobrze napisać wiersz. Krokusy zostały zakupione za pieniądze uzyskane ze sprzedaży makulatury zbieranej na potrzeby biblioteki szkolnej.
Zainteresowani uczniowie wypożyczają tomiki poezji wyeksponowane na stolikach.

CZYTAMY, RECYTUJEMY I PRZEDSTAWIAMY

WIERSZE

Scenariusz imprezy czytelniczej dla uczniów klas 0-III

Uwaga: autora należy wybrać w zależności od potrzeby, rocznicy itp.

Przygotowania: pod koniec pierwszego semestru ustalam z nauczycielami klas I-III wybór poety, któremu poświęcamy tę uroczystość.

Miejsce imprezy: klasopracownia przyrody lub sala gimnastyczna (ławeczki, krzesełka)

Uczestnicy spotkania: szkolne przedszkolaki i uczniowie klas I-III.

Czas trwania: około 60 minut wspólne spotkanie z poetami, a następnie interpretacja plastyczna różnymi technikami w klasach pod okiem wychowawców.

Środki dydaktyczne: globus, portret i wystawka książek poety (np. Tuwim, Brzechwa, Wawiłow, Kern, Chotomska); akcesoria do inscenizacji wybranego wiersza; drobne nagrody dla dzieci, które przygotowały recytację wybranych wierszy; magnetofon, płytoteka, nagrania śpiewu ptaków, utwór Vivaldiego Cztery pory roku – wiosna; gazetka – zwiastuny wiosny (kwiaty i ptaki).

Cel zajęć: rozwijanie zainteresowań czytelniczych; poznanie sylwetki i twórczości wybranego poety; poznanie lokalnych poetów; wzbogacanie słownictwa dziecka; doskonalenie pamięci, uwagi, koncentracji; rozwijanie umiejętności szybkiego udzielania odpowiedzi; rozwijanie poczucia własnej wartości; motywowanie do udziału w zajęciach poprzez pochwały i drobne upominki.

Forma pracy: zbiorowa, zespołowa i indywidualna.

Metody pracy: słowne – pogadanka, recytacja, czytanie, rozmowa; poglądowe – pokaz z wykorzystaniem globusa i mapy Polski (miejsce urodzenia poety); czynne – działania praktyczne uczniów.

Przebieg spotkania

Powitanie gości przez dzieci piosenką (Pierwiosnek, Wiosna tuż, tuż).
Pogadanka wstępna, by przybliżyć uczniom święto i sylwetkę wybranego poety.
Recytacja wierszy przez chętnych uczniów (najwyżej trzy wiersze, np. uczniowie z różnych klas).
Każdy gość czyta jeden wiersz poety. Ukierunkowuje uczniów, bo po czytaniu następuje sprawdzenie zrozumienia tekstu. Wręczanie spostrzegawczym dzieciom upominków.
Przerywniki muzyczne – pogodne piosenki o wiośnie, słońcu, kwiatach. Należy wybrać ich tyle, ile jest klas. Jedna piosenka przypada na jedną klasę, aby dowartościować i zintegrować wszystkich uczestników spotkania. W czasie śpiewania piosenki dana klasa wstaje.
Można wykorzystać tablicę interaktywną i pokazać kilka zdjęć poety z okresu jego dzieciństwa czy młodości. Dzieci bardzo lubią słuchać ciekawostek biograficznych znanych i wielkich ludzi. Warto poszukać takich i przygotować je do pokazania.
Prowadząca może przedstawić zagadki – pokazuje przygotowane przedmioty lub ilustracje i pyta, w jakim wierszu jest mowa o tej rzeczy lub z jakiego wiersza pochodzi ta ilustracja. Prawidłową odpowiedź należy nagrodzić.
Podsumowaniem uroczystości są pytania sprawdzające zapamiętane tytuły czytanych wierszy.
Druga część uroczystości po przerwie śniadaniowej odbywa się w poszczególnych klasach. Chętni goście, którzy dysponują wolnym czasem, udają się do klas wraz z dziećmi. Dzieci wykonują prace plastyczne w dowolnej technice.
Najciekawsze prace na dużych arkuszach zostały wyeksponowane na korytarzu szkolnym, na sztalugach. Małe prace zostały połączone, zszyte i związane w formie albumów danej klasy i wyeksponowane w czytelni na stolikach.

Co w numerze?