Chór:

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?

Guślarz:

Zamknijcie drzwi do tej sali,
Kilka świec niech tu się pali:
W oknach zawieście całuny.
Niech księżyca jasność blada
Szczelinami tu nie wpada.
Tylko żwawo, tylko śmiało!

Dziad:

Jak kazałeś, tak się stało.

Chór:

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?

Guślarz:

Uczniowskie Duszeczki!
W jakiejkolwiek świata stronie:
Czy ze wstydu, która płonie,
Bo ma pałę z klasóweczki,
Czy też piszczy, płacze rzewnie,
Że matury nie zda pewnie:
Każda spieszcie do gromady!
Gromada niech tu się zbierze!
Oto obchodzimy Dziady!

Dziad i Baba:

Dnia pierwszego września roku pamiętnego
Uczyć się przyszliśta do liceum tego.

Dusze uczniów (śpiewają parafrazę piosenki
Balcerowicz z kabaretu Olgi Lipińskiej):
La, la, la, la, la,
La, la, la, la,
La, la, la, la, la
ciuralla, ciuralla, la
Szkoła szkole niejednaka,
naszej żadna nie dorówna,
bo nasza nie byle jaka:
w całej Polsce jedna taka!
Jedni mają chęci szczere,
inni do nauki głowę,
ci – „urodzeni w niedzielę”,
charaktery brylantowe!
A stopnie niejednakowe...
Bo każdy belfer – człowiek stateczny
i dyscyplinę wprowadzić chce,
a czy kto grzeczny, czy też niegrzeczny,
uczyć się musi, każdy to wie.
Jasne, że ważna jest dyscyplina,
lecz czasem uczeń miewa złe dni,
a nauczyciel sam z nim zaczyna,
potem – kto winien? Kto winien?
Kto winien? – My!
La, la, la... itd.

Chór

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?

Guślarz

Mówcie, komu czego braknie.
Kto z was pragnie, kto z was łaknie?

Dusze uczniów (śpiewają parafrazę Ballady o żołnierskich butach Bułata Okudżawy)

Znów buty, buty, buty, tupot nóg
i jedna myśl, że kapci znów ci brak,
kobiety stoją u twych szkolnych wrót
i uczniom przychodzącym patrzą w ślad.
A gdzie kobiety nasze, powiedz nam,
nie zmieniasz butów, więc wpadają w złość.
Podchodzą i kierują krok twój tam,
gdzie już na ciebie czeka pewien gość.
A nam nie łzy, nie załamanie rąk.
A my z nadzieją w nadchodzące dni.
Na nogach piękne adidasy lśnią
i ciągle trwa ta „szkolna wojna drzwi”.
I znowu buty, buty, tupot nóg
i jedna myśl, że kapci znów ci brak,
kobiety stoją u twych szkolnych wrót
i uczniom podchodzącym patrzą w ślad.

Guślarz

Bo słuchajcie i zważcie u siebie,
Ze według bożego rozkazu:
Kto nie miał kapci ni razu.
Ten nie dozna słodyczy w niebie.

Dusze uczniów

Bo słuchajmy i zważmy u siebie,
Że według bożego rozkazu:
Kto nie miał kapci ni razu,
Ten nie dozna słodyczy w niebie.

Dziad

Toż to wstyd i hańba, przyznata to sami,
kiedy w szkole baby są profesorami.

Baba

Dzisiaj młodzież trudna, hece wyprawiają,
Jak słabe niewiasty poradzić se mają?

Dusze uczniów (śpiewają piosenkę pt. O cenzurze z kabaretu Olgi Lipińskiej)

Kiedy w szkole rygor istniał,
uczeń był bezpieczny,
bo nie mówił, o czym myślał,
knebel był skuteczny.
Teraz, kiedy wychowawcze
zmieniono metody,
biedny uczeń winien zawsze,
choć chce z belfrem zgody.
Czy powiedzieć może brzydko,
gdy chcą dużo zadać,
jak na lekcji cicho siedzieć,
by nie odpowiadać?
Bez rygoru – kiepska sprawa,
bo brak jest wytycznych,
jaki sposób bycia słuszny,
a jaki krytyczny.
Wróć, rygorze, bo bez ciebie
jak bez drogowskazu
i na ścianach nikt nie pisze
już brzydkich wyrazów.
A my wiemy, nie powiemy,
która szkoła lepsza:
czy ta dawna, tradycyjna,
czy ta nowoczesna.

Chór

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie.
Co to będzie, co to będzie?

Guślarz

Czego potrzeba dla duszy,
Aby uniknąć katuszy?

Dusze uczniów (jeden z uczniów śpiewa parafrazę piosenki Gdybym był bogaty z musicalu Skrzypek na dachu)

Drogi Boże! Stworzyłeś wielu, wielu uczniów.
Ja wiem, że nie wszyscy z nich mogą zostać prymusami.
Ale to nic przyjemnego – być „przeciętniaczkiem”.
Już lepiej, gdy cię wytykają palcami...
Gdybym był prymusem,
jabi, dabi, dabi, dabi, dabi, dabi, dabi, daw,
to po szkole z wielki animuszem
dumnie chodziłbym jak paw.
Wszyscy by mnie znali,
jabi, dabi, dabi, dabi, dabi, dabi, dabi, daw,
a nauczyciele się kłaniali,
jakbym ja był jakiś wielki pan.
I wszyscy wokół by mnie tu szanowali,
podziwiali, ajajaj!
Ja bym rękę na powitanie dał.
I na herbatkę co dzień do dyrektora
wpadałbym, jeślibym chciał,
a on zawsze czas by dla mnie miał.
Gdybym był prymusem... itd.

Guślarz

Bo słuchajcie i zważcie u siebie,
Że według bożego rozkazu:
Kto nie był prymusem ni razu.
Ten nie dozna słodyczy w niebie

Dusze uczniów

Bo słuchajmy i zważmy u siebie.
Że według bożego rozkazu:
Kto nie był prymusem ni razu.
Ten nie dozna słodyczy w niebie.

Dziad

Tera nowe czasy, w całym kraju zmiana.
Oświata też musi być reformowana

Baba

Biedne te dzieciska, mącą im w głowinach,
Nie mogą podołać: chłopak czy dziewczyna.

Dusze uczniów (śpiewają parafrazę Krakowiaczka z kabaretu Olgi Lipińskiej).

Z kuratorium przyjechało, o laboga, przyjechało
trzech ekspertów, jakich mało,
o laboga, jakich mało.
Długo nam się przyglądali,
wreszcie wszystkim rozkazali:
Dokolusienieczka, chłopczyk i dzieweczka,
dokolusienieczka, chłopczyk i dzieweczka,
dokolusienieczka, dokolusienieczka
chłopczyk i dzieweczka.
Czas wprowadzić nowy
system oświatowy!
Albośmy to winni temu, o laboga, winni temu,
że chcą uczyć po nowemu, o laboga, po nowemu.
Szkołę reformować, może i prywatyzować!
Dokolusienieczka, chłopczyk i dzieweczka,
Dokolusienieczka, chłopczyk i dzieweczka,
dokolusienieczka, dokolusienieczka
chłopczyk i dzieweczka.
Miało być wesoło,
A tu błędne koło!

Dziad

Ale nauczyciel czuwa nad dzieciarni,
nie da ich ukrzywdzić, przyznata to sami.

Baba

On się nie przejmuje żadnymi zmianami,
Dobrze wie, jak trzeba pracować z uczniami.

Dusze uczniów (jedna z uczennic śpiewa parafrazę Tanga z kabaretu Olgi Lipińskiej)

Gdy co dzień rano przychodzę do szkoły,
cierpliwie czekam, ufna, z serca biciem,
kiedy pojawisz się w klasie, wesoły,
i znów podejmiesz dzieło swego życia.
Wychowuj mnie, jak chcesz,
i wciąż mnie ucz – do zmysłów utraty,
dla ciebie ma faluje pierś,
wiedzy mej nektar się perli bogaty,
kaskadą rzewnych łkań
do kolan twoich się osuwam
i składam z mózgu mego dar,
jak ptaszę ufna, bo wiem, że ty czuwasz.
Choć polską szkołą wciąż ciska oświata
i znów kolejna szykuje się zmiana,
z tobą nie straszny los, co mną pomiata,
przy tobie mogę być „reformowana”.
Wychowuj mnie... itd.

Chór

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie.
Co to będzie, co to będzie?

Guślarz

Mówcie, komu czego braknie,
Kto z was pragnie, kto z was łaknie?

Dusze uczniów (jedna z uczennic śpiewa piosenkę Utwierdź mnie z Kabaretu Starszych Panów)

Już nie wiem, jak mam do ciebie mówić,
żebyś zrozumiał mnie...
Naucz mnie tych przeklętych regułek,
naucz mnie, bo niczego nie umiem,
naucz mnie, zamiast wrzeszczeć – podeprzyj!
I od innych bądź lepszy.
Ja błagam cię!
Nie chcesz uczyć, więc precz!
Czy to dramat, czy skecz?
Owszem, bywa tak, lecz,
czy nie lepsza to rzecz
– nauczać?
Naucz mnie, ćwicz mój umysł, bo słabnie.
Naucz mnie, bo postąpię nieładnie.
Mądry bądź, siłę na to musisz skądś wziąć.
Ponad skromny swój umysł bądź!
I naucz mnie, naucz mnie, naucz mnie.
Ja błagam cię!

Guślarz

Bo słuchajcie i zważcie u siebie,
Sprawiedliwe zrządzenie boże:
Kto was nie uczył, jak trzeba,
Temu Pan Bóg już nie pomoże.

Dusze uczniów

Bo słuchajmy i zważmy u siebie.
Sprawiedliwe zrządzenie boże:
Kto was nie uczył, jak trzeba.
Temu Pan Bóg nie pomoże.

Baba

Niedługo matura, dobrze o tym wieta,
Tylko się nie bójta, że ją oblejeta!

Dziad

Ja tam żadnych matur w życium nie robił,
A wyszłem na ludzi i szczęśliwym był.

Chór

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie.
Co to będzie, co to będzie?

Guślarz

Nie musicie dręczyć się dłużej:
Sprawiedliwe zrządzenie boże.
Bo kto ma maturę przed sobą,
Temu Pan Bóg dopomoże.

Dusze uczniów

Nie musimy dręczyć się dłużej:
Sprawiedliwe zrządzenie boże.
Bo kto ma maturę przed sobą.
Temu Pan Bóg dopomoże.

(śpiewają parafrazę piosenki pt. Jeszcze nigdy tak nie było z kabaretu Olgi Lipińskiej)

I coś mnie tak dziwnie trzęsie i trzęsie,
i nie wiem, w pewnym sensie,
i okropnego „cykora”, stary, mam.
Ja tak się bardzo boję i boję,
i dwoję się, i troję, i troję,
bo sam już nie wiem, czy tę maturę zdam.
Ee... Jeszcze nigdy tak nie było,
żeby jakoś nie było,
tam się przepisze, tu się „skołuje”,
zdanej maturki się powinszuje.
I hajda, ze szkoły, i w drogę, na skos,
aż kiedyś życie porządnie da w nos...
Nauczyciel się czasami znęca,
numery nam wykręca,
nie chce okazać uczniom serca, człek sam.
Znowu stoimy na rozstaju,
wszyscy maturę wkrótce zdają,
lecz czy Opatrzność dopomoże nam...
Ee... Jeszcze nigdy... itd.

Co w numerze?