Ankieta dla rodziców

Ankietę przeprowadzono wśród 52 rodziców uczniów Gimnazjum w Pyrzycach. Dobór rodziców byt przypadkowy. Kwestionariusze ankiety rozdano uczniom na lekcji wychowawczej z prośbą o wypełnienie przez rodziców, po czym gospodarze klas przynieśli je do biblioteki.

Wszyscy ankietowani rodzice uważają, że dzieci powinny korzystać z biblioteki szkolnej. Podano szereg uzasadnień, których lektura świadczy o zrozumieniu roli biblioteki w szkole. Oto przykładowe uzasadnienia, zbiory biblioteki są bogatsze od domowych biblioteczek; czytanie poszerza horyzonty; dzięki czytaniu dziecko pogłębia wiedzę; w bibliotece uczy się korzystać z różnych źródeł; dzieci kształtują swoje poglądy; uczą się ortografii; dzięki czytaniu dziecko ma mniej problemów z płynnym czytaniem i uczeniem się; ma ułatwiony dostęp do książek, których nie można zapewnić w domach itp. Warunek – w bibliotece powinny być nowości wydawnicze.

Rodzice zgodnie dostrzegają rolę biblioteki i zbiorów przez nią gromadzonych w rozwoju różnych sfer osobowości swoich dzieci; podkreślają ułatwiony dostęp do potrzebnych książek, co w dobie bardzo wysokich cen jest szczególnie ważne. Dlatego w wielu wypowiedziach rodziców pojawia się sugestia, by księgozbiór był systematycznie odnawiany i uzupełniany.

Rodziców zapytano o podstawowe zadania biblioteki szkolnej. Oto niektóre odpowiedzi:

udostępnianie zbiorów i stwarzanie warunków do korzystania z książek popularnonaukowych z różnych dziedzin;
zachęcanie dzieci do czytania, kształcenia się;
udostępnianie ciekawych książek, lektur, wiadomości encyklopedycznych;
gromadzenie książek potrzebnych w nauce, lektur;
zapewnienie różnych książek – „dla każdego coś fajnego”;
biblioteka powinna być miejscem ciekawym, zachęcającym do czytania;
prowadzenie czytelni.

Inne zadania biblioteki według rodziców to m.in.:

biblioteka powinna być miejscem, w którym dziecko może spokojnie usiąść, spędzić czas pogłębiając wiedzę;
uczenie posługiwania się encyklopediami, słownikami, leksykonami;
stworzenie warunków do korzystania ze zbiorów biblioteki po lekcjach;
umożliwianie skopiowania potrzebnego materiału;
organizowanie konkursów związanych z książką;
organizowanie spotkań z autorami, dyskusji;
umożliwienie korzystania z Internetu;

W wielu wypowiedziach rodziców pada stwierdzenie, że biblioteka to nie tylko wypożyczalnia, powinna istnieć jeszcze czytelnia, która umożliwiałaby korzystanie z księgozbioru podręcznego na miejscu oraz sensownie wypełniała wolny czas między lekcjami.

Większość rodziców zadeklarowała, że często rozmawia z dziećmi o książkach. Prawie wszyscy rodzice byliby zadowoleni, gdyby ich dziecko więcej czytało (jeden rodzic napisał, że jego dziecko czyta dostatecznie dużo).

Czytanie książek, zdaniem rodziców, ułatwia naukę, eliminuje błędy językowe i ortograficzne („mózg, tak jak mięśnie, musi pracować; dzięki czytaniu wzrasta liczba skojarzeń, zwiększa się zasób słów, którymi się posługujemy, utrwala pisownia wyrazów, kształtuje się wyobrażenie o świecie; czytanie jest bardzo przydatne, łączy przyjemne z pożytecznym, edukuje, rozwija wyobraźnię, uczy poprawnego wysławiania”).

Wśród proponowanych przez rodziców metod zachęcających do czytania znalazły się m.in.: wskazywanie przykładów osób, które zdobyły wykształcenie, są sławne, wykonują satysfakcjonującą pracę; wycofanie z bibliotecznych półek wszystkich bzdurnych komiksów, zaopatrzenie biblioteki w nowe książki na poziomie gimnazjum; czytanie lub opowiadanie fragmentów książek, gdy dzieci mają wolny czas lub na lekcjach języka polskiego, historii...; gromadzenie książek z opracowaniami, streszczeniami; organizowanie współzawodnictwa, wyróżnianie najbardziej aktywnych czytelników; ograniczenie dzieciom zabawy z komputerem i oglądania telewizji.

Zdaniem niektórych rodziców zachęcać do czytania należy od małego dziecka. Pięć osób stwierdziło, że nie ma tego typu problemu, ponieważ w ich rodzinach wszyscy lubią czytać. Sześciu rodziców uważa, że nie da się zmobilizować dzieci do czytania, gdyż wszechobecna telewizja stała się formą życia zaprzątającą uwagę i powodującą niechęć do czytania.

Na pytanie, czy dzieci powinny otrzymywać oceny za przeczytane książki, padły następujące odpowiedzi: tak – 14, nie – 18, nie wiem – 8, brak odpowiedzi – 12.

Oto niektóre uzasadnienia rodziców przeciwnych wystawianiu ocen za przeczytane książki: ponieważ to i tak nie zmobilizuje; książka powinna być nieodzownym towarzyszem; powinny dostawać np. nagrody na koniec roku szkolnego, oceny otrzymują za wiedzę; czytanie książek ma być przyjemnością i przynosić odpowiednie skutki, a nie obowiązkiem; niektóre dzieci mogą czytać dużo książek pochodzących z innych źródeł niż biblioteka szkolna; ocena zmusza dzieci do kłamstwa i zniechęca do czytania.

Zwolennicy wystawiania ocen pisali np.: gdyby były oceny, to książki byłyby czytane bardziej uważnie, a nie tylko wypożyczane.

Zdaniem rodziców pieniądze na zakup nowości można pozyskiwać z różnych źródeł, np.: poprzez zbiórki makulatury; raz w miesiącu każde dziecko mogłoby przynieść złotówkę; z gminy (ponosi przecież odpowiedzialność za fundusz i wyposażenie szkoły); organizowanie zbiórek pieniędzy na festynach; z ministerstwa; ze specjalnych składek na bibliotekę; od sponsorów; przyjmowanie darów; pozostawienie w bibliotece książek najczęściej wypożyczanych, sprzedanie pozostałych za symboliczną złotówkę; ustalić kwotę z opłat na Radę Rodziców; korzystać z propozycji Klubu Książki i dokonywać zakupów po promocyjnych cenach.

Pytanie: czy komputer zastąpi książkę? wywołało wiele emocji. Potwierdzają to m.in. takie wypowiedzi: to wróg numer 1 książki; nigdy, ponieważ czytanie powinno być relaksem; wiele dzieci zafascynował komputer, jednak zawsze znajdą się takie, które wybiorą książkę; mam nadzieję, że Nie!; absolutnie nie!; Nie!!! Nigdy!!!; komputer ułatwia dostęp do wielu ważnych informacji oraz służy jako tzw. zabawka, jest pomocny w nauce, ale nigdy nie zastąpi dobrej książki; tradycyjna forma książki jest niezastąpiona.

A tak zdaniem rodziców powinna być wyposażona biblioteka: duży wybór książek (lektury, książki popularnonaukowe, słowniki, encyklopedie, powieści dla młodzieży); zbiory powinny być aktualizowane, szczególnie z dziedzin szybko rozwijających się; powinna być większa liczba egzemplarzy lektur obowiązkowych; skomputeryzowana ewidencja; powinna być duża przestrzeń, miejsce do czytania, czytelnia, czasopisma; z klimatyzacją.

Niektórzy rodzice zwrócili uwagę, że w bibliotece powinno pracować więcej bibliotekarek, by dziecko miało zapewnioną stałą pomoc pedagoga.

Wnioski:

Rodzice dostrzegają potrzebę istnienia biblioteki w szkole.
Zdaniem rodziców zbiory należy aktualizować, uzupełniać o nowości, które by zainteresowały młodzież.
Podstawowe zadanie biblioteki to według rodziców udostępnianie zbiorów i stwarzanie warunków do korzystania z czasopism i książek popularnonaukowych na miejscu.
Z wypowiedzi rodziców wyłania się potrzeba istnienia biblioteki w większym pomieszczeniu lub zorganizowania czytelni, by dzieci mogły sensownie spędzić czas między zajęciami.
Z wypowiedzi rodziców wynika, że czytanie to ważna umiejętność, która powinna być rozwijana, podtrzymywana.
Większość ankietowanych rodziców uważa, że dzieci nie powinny otrzymywać ocen za przeczytane książki, bo „czytanie powinno być przyjemnością”.
Rodzice są zdania, że komputer nigdy nie zastąpi książki w tradycyjnej formie.

Ankieta dla uczniów

Ankietę przeprowadzono w trzech klasach pierwszych i trzech klasach drugich na godzinach wychowawczych w obecności wychowawców. Dobom dokonano uwzględniając średnią ocen za pierwsze półrocze. Wytypowano klasy z najwyższą, najniższą i przeciętną średnią. Ogółem przebadano 148 uczniów, w tym 68 chłopców i 80 dziewcząt.

Czy lubisz czytać książki?

Chłopcy tak – 26 (38%)

nie – 33 (48,5%)

Dziewczęta tak – 55 (68,8%)

nie – 12 (15%)

Ogółem tak – 81 (54,7%)

nie – 45 (30,4%)

W wypowiedziach osób lubiących książki zauważyć można, że czytanie wynika z różnych potrzeb: intelektualnej, emocjonalnej, psychicznej, relaksacyjnej. Dziewczęta zauważyły, że czytanie może działać terapeutycznie. Ogólnie pełniej wypowiedziały się dziewczęta.

33 chłopców nie lubi czytać. W uzasadnieniu podają m.in.: nie mam czasu na inne rzeczy; z natury; bo są starodawne, a nie współczesne; są nudne; wolę oglądać filmy i grać na komputerze; ponieważ mam dużo innych zajęć; bo nie mam czasu na bzdury; nie mam chęci, wolę porobić coś innego; po prostu są za długie; wolę oglądać telewizję lub wideo; większość, które muszę czytać, to lektury – są zazwyczaj nudne i nieciekawe; bo nie umiem czytać; psuje mi się wzrok; uważam, że to strata czasu.

Dziewczęta nie lubiące czytać argumentowały: jest wiele lepszych rzeczy; nudzą mnie; bo nie i tyle; są głupie, nie wszystkie są ciekawe; są długie i nudne; nie umiem czytać; nie chce mi się czytać.

Książki z jakiej dziedziny czytasz najchętniej?

Chłopcy: przygodowe – 19; komputery, elektronika – 8; popularnonaukowe, motoryzacja, sport – 5; horrory, erotyczne – 4; sensacyjne, geografia, rożne – 3; historyczne. biologia, o dojrzewaniu – 2; astronomia, chemia, romanse, humorystyczne. Pismo święte – 1.

Dziewczęta: przygodowe – 37: przyrodnicze –10; romanse – 9; biologia, horrory – 8; popularnonaukowe – 6; poezja (miłosna), młodzieżowe – 5; historyczne – 4; bajki, baśnie, obyczajowe, o dojrzewaniu, różne – 3; astronomia, chemia, geografia. Pismo święte – 2; humorystyczne – 1.

By nie sugerować odpowiedzi, zastosowano pytanie otwarte, celowo nie kategoryzując dziedzin wiedzy i nie klasyfikując działów literatury.

Na pytanie o książkę godną polecenia koledze lub koleżance oraz na pytanie o książki ulubione najczęściej padały tytuły lektur. Spośród książek spoza kanonu lektur konkretne tytuły podawały dziewczęta - były to najczęściej książki obyczajowe.

Na kategoryczne pytanie, dlaczego komiksy zdobyły popularność wśród młodzieży, najczęściej padały następujące wypowiedzi: są kolorowe i śmieszne; bo jest mało do czytania; obrazki mówią za siebie; jest dużo akcji; są zagadki; są ciekawe; większość nie chce czytać tego, co jest rzeczywiste, lepiej jest czytać fantazje; są cienkie; poprawiają humor; szybko się je czyta; szybko wprowadzają w akcję; bo jest w nich dużo różnych przedziwnych stworzeń.

Zdecydowana większość pozytywnych opinii o komiksach pojawia się w ankietach chłopców. Dziewczęta nie poddały się kategorycznemu stwierdzeniu. W ich wypowiedziach pojawiają się opinie negatywne (A w ogóle zdobyły popularność?; nie lubię komiksów, są nudne; według mnie są bezsensowne; nadają się dla małych dzieci; nie wiem, nie czytam; jest w nich przemoc).

Czy zachęcalibyście swoje dzieci do czytania?

Chłopcy tak – 58

nie – 8

(bo same powinny chcieć)

Dziewczęta tak – 77

nie – 3

Tu wszyscy uczniowie wypowiedzieli się w sposób bogaty, pełniej niż na pytanie o podobnej treści, a dotyczące ich samych. Oto niektóre wypowiedzi chłopców: książki są wesołe; pogłębiają wiedzę; mogą poznać wzbogacone słownictwo a nie wulgarne; aby wyrobiły sobie umiejętność czytania i lepiej czytały; mówiłbym: im więcej czytasz, tym więcej wiesz; mogą dowiedzieć się o różnych sprawach, rozwijać swoje zainteresowania, zdobyć wiedzę i dowiedzieć się, jak postępować w życiu; żeby się nie nudziły; by miały dobre słownictwo; by poprawiły ortografię; książki kształcą; jasne, że tak, żeby umiały czytać; mogą rozwinąć swoją wyobraźnię; chciałbym, żeby dowiedziały się czegoś o świecie, nie tylko z telewizji; żeby nie oglądały telewizji.

Interesujące, że wśród chłopców, którzy zachęcaliby swoje dzieci do czytania, są ci, którzy sami nie lubią czytać. Oto ich uzasadnienia: tak, żeby były mądre i miały dużą wiedzę; bo mogą się nauczyć płynnie czytać i opowiadać; żeby wyrosły na porządnych ludzi; żeby miały trochę oleju w głowie; książki kształcą wymowę (choć sam nie lubię czytać); uczą; ponieważ gdy byłyby dorosłe lubiłyby czytać; żeby nie były głupie; by się kształciły; poprzez czytanie rozwija się umysł, fantazja, wyobraźnia; czytanie pomaga w życiu codziennym.

Przeciwnicy czytania pisali: nie zachęcałbym, bo pewnie one też nie będą lubiły czytać, chyba że o komputerach; książki są nudne; bo teraz piszą same głupoty.

Wypowiedzi dziewcząt uzasadniające zachęcanie do czytania są bardzo pełne. Oto niektóre z nich: mogłyby się dużo dowiedzieć; tak, ponieważ moi rodzice mnie też zachęcali; wzbogacają język, wyobraźnię i co najważniejsze pouczają nas; ponieważ książka to kompan dzieci; mogą się z nich dowiedzieć np. o chłopcu porzuconym w dżungli, zamiast oglądać telewizję i niebezpiecznie się bawić; książki uczą czytać, pisać, rozumieć; przy książce można się dobrze bawić; by lepiej pisały wypracowania; mogą poznać niespotykane wyrazy; to miły sposób spędzania czasu; osobiście lubię wiersze, lirykę i dzieci też bym zachęcała – to uszlachetnia; książki kształcą i uczą życia w dorosłym życiu; poleciłabym przeczytać „Małego Księcia”, by brały z niego przykład.

A oto wypowiedzi dziewcząt, które same nie lubią czytać: ponieważ mogłyby rozwijać swoje umiejętności, a także czegoś się dowiedzieć; tak zachęcałabym, książki to klucz do wiedzy, ja nie czytam, bo mi się nie chce. Tylko jedna dziewczyna dałaby swemu dziecku klocki zamiast książki.

Na pytanie, które książki z kanonu lektur skreśliłbyś (skreśliłabyś), gdybyś był (była) ekspertem, padły następujące odpowiedzi: Chłopcy. Krzyżacy – 2; Zemsta – 8; Mały Książę – 5; Stary człowiek i morze – 3; Romeo i Julia – 2; Pan Tadeusz, Latarnik, wszystkie – 12; nie wiem – 9; długie i nudne–3. Dziewczęta: Krzyżacy – 20; Zemsta – 10/ Stary człowiek i morze – 3; Mały Książę – 2; Dziady. Śluby panieńskie, Latarnik – 4; wszystkie, nudne, długie – 2.

A oto niektóre negatywne opinie; Krzyżacy – młodzież nie lubi książek historycznych, pisana w języku polskim, ale gwarą, którą trudno zrozumieć; za długa; trudna, opowiada o losach ludzi na wojnie i nie wszystkich to interesuje.

Zemsta – jest napisana starym językiem i nic się nie rozumie.

W zamian padały następujące propozycje uzupełnienia lektur: Chłopcy – więcej przygodowych, szczególnie o młodzieży; przygody kogokolwiek, ale żeby była zrozumiała; książki o naprawdę ważnych problemach dzisiejszej młodzieży; konkretne tytuły: Batman, Spiderman, Przygody Hucka, Harry Potter. Dziewczęta – przygodowe, opowiadające o młodzieży w naszym wieku; z dreszczykiem emocji; zabawne, łatwe do zrozumienia; o miłości; podróżnicze; konkretne tytuły; Harty Potter, Ciocia Magda, Słoneczniki, powieści Chmielewskiej i L.M. Montgomery.

Książki, które zainteresowałyby chłopców muszą zawierać następujące tematy, treści: komputery; motoryzację; nałogi, które źle wpływają na młodzież; narkomani; sport; science fiction; sprawy młodzieży; jak śmiesznie spędzić czas w szkole; seks, erotyka, miłość; o nas samych w wieku dojrzewania; o pierwszych miłościach, fascynacjach drugą płcią; podróże w kosmos; cybernetyka; problemy dorastania, szkolne; życie codzienne; wędkarstwo; przygody zwykłych dzieci zawikłanych w wielkie rzeczy; przypadki kryminalne; dziwne zdarzenia naukowe; poruszające „zakazane” tematy; o tym co dzieje się na świecie; co robić, by być lepszym i nie robić głupstw.

Książki, które zainteresowałyby dziewczęta, powinny poruszać następujące tematy: miłość, przyjaźń, uczucia; problemy młodzieży; przygody szkolne i codziennego życia; do kogo się zwrócić z problemami; wypowiedzi młodzieży o swoich problemach związanych z nałogami, kontaktami z rodzicami; życie i jego wartości; w kim znaleźć pomocną dłoń; sytuacje, które mogą przytrafić się młodym; jak ustrzec się przed narkotykami; o świecie, jaki jest naprawdę; jak uniknąć kontaktu ze złem; jak odróżnić dobro od zła; wzruszające więzy łączące młodzież ze zwierzętami; losy młodzieży, zainteresowania, fascynacje; współczesna młodzież, jaka jest bezmyślna i jak sobie życie truje; brutalność w szkołach i jak temu zapobiec; narkotyki, papierosy, alkohol; podróże; ciekawi ludzie; moje przeżycia; starałabym się pomóc młodym.

Największe zainteresowanie u chłopców wzbudziłyby książki dotyczące techniki. Jednak ważnym tematem są nałogi i ich zły wpływ na rozwój człowieka, co podkreślają niektórzy badani. Pojawiają się, choć mniej liczne, głosy pozytywne o książkach zawierających tematykę młodzieżową, uczuć.

U dziewcząt zdecydowanie dominuje zainteresowanie tematyką uczuć: miłość, przyjaźń to najczęściej typowane treści; także problemy wieku dorastania, relacje z rówieśnikami, rodzicami, sposoby rozwiązywania problemów; kwestie etyki.

A oto bohaterowie książek, których autorami byliby chłopcy: ja sam – 10; kolega, przyjaciel – 9; młody chłopiec – 5; piłkarze – 2; komputer – 2; młodzież; narkomani; pani Lemiesz (wychowawczyni klasy); dobry człowiek oddany nauce; UFO; robot ze sztuczną inteligencją; brat, bo ma wiele przygód w sporcie; komandos; moja dziewczyna; dzielny gość.

Tak bohaterów typowały dziewczęta: młoda dziewczyna – 10; młody chłopiec – 8; grupa młodzieży – 4; koleżanki i koledzy z klasy – 4; ja sama – 4; rodzice; rodzina kochająca się, mimo trudnych warunków; odpowiedzialny człowiek; ciekawi ludzie; zwykły człowiek lub przeciętne dziecko; zabawny nauczyciel; człowiek zwalczający nałogi; Kubuś Puchatek; osoba podobna do mnie, która nie boi się mówić własnego zdania

O ile chłopcy skupiliby się przede wszystkim na opisywaniu siebie i przedstawicieli swojej płci w roli głównych bohaterów, o tyle dziewczęta chciałyby pisać o chłopcach, grupach młodzieży, rodzinie.

A to propozycje chłopców, by książkę uatrakcyjnić pod względem wydawniczym: kolorowe ilustracje wewnątrz; dobra oprawa, szycie; śmieszna, ciekawa okładka; dobra reklama; promocja książki w mass mediach; niższa cena; dodatki do książki, np. kasety z muzyką, kalendarz; wydanie w Internecie; z autografem; ładna z zewnątrz.

Propozycje dziewcząt na uatrakcyjnienie nie odbiegają znacząco od propozycji chłopców: kolorowe ilustracje; bogata szata graficzna; atrakcyjna okładka z elementami tajemniczości – by „mówiła” o treści; zagadkowy, dający dużo do myślenia tytuł; reklama w prasie i telewizji; ciekawy druk; niższa cena; dedykacja; adres, pod którym można wyrazić opinię; ciekawe streszczenie.

Na pytanie, jak zachęciłbyś młodzież do czytania książek, chłopcy odpowiadali: nic bym nie robił (20); siłą nie zachęci się młodzieży do czytania; nie wiem(15); nic, kto chce czytać, to czyta (3); promowałbym w przystępny sposób; mówiłbym, że książki są ciekawe; organizowałbym konkursy ze znajomości lektur; zrobiłbym guzik z muzyką do każdego tekstu; sami powinni dojść do tego, że czytanie może być naprawdę ciekawe; rozkazałbym czytać; zadbałbym o ciekawszy i większy zbiór książek.

Dziewczęta na to samo pytanie odpowiadały: nie wiem (18); nic (9); jeżeli ktoś nie lubi czytać, to nie zmusi się go do tego. nie wie jednak, jak wiele traci; to ich wybór; młodzież musi sama zacząć czytać, a ja nie mam zielonego pojęcia jak ją zachęcić; niech sami się zachęcą, nie można na siłę; reklamowałabym książki (5); tłumaczyłabym, że są ciekawe, wzbogacają; wzbogaciłabym bibliotekę; wycofałabym trochę głupich kanałów telewizyjnych; poleciłabym fajną, mądrą książkę; dałabym coś w prezencie do książki.

Czy komputer zastąpi książkę?

Chłopcy tak – 39

nie –19

nie wiem – 10;

Dziewczęta tak – 18,

nie – 48

nie wiem – 14.

Czy chciałbyś (chciałabyś) mieć lekcje biblioteczne?

Chłopcy tak – 34

nie – 33;

Dziewczęta tak – 55

nie – 15

nie wiem – 10.

Chłopcy, którzy chcą mieć lekcje biblioteczne, proponują następujące treści: książki, pisarze, lektury, czasopisma, komputery, elektronika, środowisko, nowości, sport, różne, o wszystkim. Dziewczęta chciałyby mieć lekcje na temat: książek, autorów; ulubionych książek i ich autorów (dyskusje, prezentacja); jakiś ciekawy; wierszy; nauki; o wszystkim, co się dzieje; historii książek; anatomii człowieka; dojrzewania; przyrody. Pojawiły się też konkretnie sformułowane tematy: Dlaczego wśród nas są osoby, które nie doceniają książek? Znaczenie książek w życiu człowieka.

A oto wypowiedzi chłopców z propozycjami wyposażenia biblioteki szkolnej: nowe, przeróżne książki – 21; komputer 13; czasopisma 10; lektury – 5; Internet – 5; czytelnia – 5; większa niż nasza – 5; bardzo bogata, dobrze zaopatrzona – 4; pełne półki – 4, telewizor, wideo, kolorowe ksero – 4, filmy wideo – 1, programy edukacyjne – 1. Wypowiedzi dziewcząt na to samo pytanie: nowe książki z różnych dziedzin, duży wybór 42; dużo stolików, regałów 12; słowniki, encyklopedie, albumy, książki popularnonaukowe – 10; przede wszystkim większa – 10; oddzielnie wypożyczalnia i czytelnia 10; komputer – 4, telewizja, radio, wieża – 4; stare, piękne, historyczne książki; duża przestrzeń; powinna stać lampka na każdym biurku; ksero, klimatyzacja; nie wiem, ale chyba jak do tej pory, by można było znaleźć wszystkie potrzebne informacje–7.

Wnioski:

45 osób (30,4%) spośród przebadanej młodzieży nie lubi czytać. Większość to chłopcy – 33 osoby.
Młodzież docenia rolę książki w rozwoju człowieka nawet jeśli sama nie lubi czytać.
Zauważa się u czytających ( zwłaszcza dziewcząt) czytanie wynikające z różnych potrzeb: intelektualnej, emocjonalnej, relaksacyjnej.
Niechęć do czytania jest spowodowana dostępem do środków audiowizualnych, łatwiejszych w odbiorze,
Prawdopodobnie do czytania zniechęca młodzież obszerna treść, niezrozumiałe słownictwo, odległe realia.
Zainteresowania czytelnicze są uzależnione od płci. Chłopców interesuje: technika, sport, dziewczęta – uczucia: miłość, przyjaźń; problemy wieku dorastania i sposoby ich rozwiązywania.
Wyłaniają się także upodobania czytelnicze jednakowe dla obu płci. To tematy dotyczące współczesności, przygód młodzieży, zabawnych sytuacji, narkomanów, nałogów i ich złego wpływu.
57% badanych twierdzi, że komputer zastąpi książkę. Dziś uważają, że podstawowe wyposażenie biblioteki to nowe, przeróżne książki.
60% badanych dziewcząt uważa, że komputer nie zastąpi książki. Ułatwia życie, ale „to tylko maszyna”.
Z wypowiedzi dziewcząt i chłopców wyłania się potrzeba zwiększenia powierzchni biblioteki, osobnych pomieszczeń dla wypożyczalni i czytelni, czasopism na czasie „by można było na przerwie co nieco poczytać”.
Wypowiedzi chłopców (przeważnie) są krótkie, lakoniczne, często w ogóle ich brakuje, dziewczęta wypowiedziały się pełniej, dokładniej.
Dziewczęta (w większości) nie zauważają różnicy między książkami przygodowymi a obyczajowymi. Stąd w preferencjach czytelniczych najwięcej głosów uzyskały książki przygodowe, zaś ulubione lektury dziewcząt i książki godne polecenia to książki obyczajowe.
Badana młodzież dostrzega znaczenie mass mediów w promocji książki.
Ankietowana młodzież dostrzega potrzebę wyposażenia biblioteki w nowoczesne nośniki audiowizualne.

Co w numerze?