Dzieci wchodzą na scenę naśladując pociąg — jedno za drugim, trzymają się za łokcie.

I

Jedzie pociąg po torze,
od stacji do stacji.
W pociągu podróżni
i wspomnienia z wakacji.

II

Adam wiezie góry,
które pożegnał wczoraj.
Ola garść muszelek
znad leśnego jeziora.

III

Inka fale biegnące
uparcie do brzegu.
Edek boje czerwone
uwiązane w szeregu (...)

IV

Z każdego wagonu
słońce pozdrawia
nas ręką

V

Za pociągiem pędzi
wakacyjna piosenka.

(Jałowiec J. Jedzie pociąg) Dzieci stają przodem do publiczności.

I

Żegnajcie, letnie przygody.
Czas już powracać do domu.
Złocą, czerwienią się liście
dębów, jesionów i klonów.
Witaj nam, szkoło radosna,
grająca dzwonkiem co rano!
Dzień dobry, szkoło wesoła.
Lesie i łąko, dobranoc.

(Kubiak T. Dzień dobry, szkoło)

II

Był plecak na plecach
i były walizki,
a teraz wakacje skończone.
Tornistry i teczki
czekają na wszystkich
i zaraz zawoła dzwonek.
Czy w tornister, czy też w teczkę,
weź wakacji choć troszeczkę.

(Chotomska W. Do widzenia, wakacje)

III

Już za nami ciepłe lato,
cień głęboki, upał, burze,
ale mamy wrzesień za to
i najczystszy błękit w górze.

(Janczarski Cz. Wrzesień)

Wchodzi dziecko przebrane za WRZESIEŃ. Na głowie ma kapelusz przybrany jesiennymi liśćmi. W ręku trzyma koszyk z owocami. Na szyi ma zawieszoną dużą kartkę z kalendarza z widocznym napisem WRZESIEŃ. Stawia koszyk na ziemi i z kieszeni wyjmuje list.

WRZESIEŃ

Pachnie siano, koniczyna,
babie lato z wiatrem leci...
A ja, Wrzesień, list zaczynam,
ciepły list do wszystkich dzieci.
Chcę Wam życzyć na początek,
by nauka szła jak z płatka,
żeby tyle było piątek,
ile pszczół na polnych kwiatkach.
Żeby pochwał było tyle,
ile szyszek w gęstym borze,
żeby w szkole było milej
niż nad rzeką lub nad morzem.
Długopisy, wszystkie pióra
niechaj piszą mądrze, ładnie
i niech skrzypią tak jak żuraw,
kiedy błąd się gdzieś zakradnie.

(List od Września)

IV

Stęskniła się szkoła za nami
Wszystkimi swoimi ławkami.
Katedra tęskni
I Biały Orzeł.
Telewizor w świetlicy.
A kreda wprost się doczekać nie może,
Tak pisać chce po tablicy.

(Kern L. J. Przed pierwszym dzwonkiem)

VI (wchodzi uczeń trzymając w ręku wycięty z kartonu zegar z kukułką)

Wyskoczyła kukułka z zegara:
— Pora wstawać!
Ku-ku!
Po-ra wsta-wać!
Już wesoło dzwonią tramwaje,
już do pracy całe miasto wstaje.
Ku-ku!
Nie bądź śpiochem
i leniem.
Szkoła czeka...
Zamówiłeś u mnie budzenie.

(Chwastek-Latuszkowa T. Wyskoczyła kukułka…)

Wchodzi uczeń ze szkolnym dzwonkiem i głośno dzwoni.

V

– Czemu na nas,
szkolny dzwonku, dzwonisz?
Jeszcze w oczach
mamy zieleń połonin...
Jeszcze w uszach
głos ptaków nie umilkł...
Jeszcze w głowach
leśny wiatr nam szumi...

Uczeń z dzwonkiem

– Bo ja letnich wakacji,
mówiąc szczerze, nie cierpię,
gdy was nie ma tak długo —
cały lipiec i sierpień!
Dwa miesiące milczałem.
Dla mnie przykre to raczej!
A gdy dzwonię... — z radości
serce we mnie aż skacze!
To wesołe dzwonienie,
bo z radością was witam!
Czyż nie miło, gdy gwarem
szumi szkolny korytarz?

(Szayerowa H. Rozmowa z dzwonkiem)

Wchodzi dwóch uczniów; jeden jest ubrany w strój szkolny, a drugi jest ucharakteryzowany na starszego pana.

VII

Dosyć już lasów i traw –
Dosyć, koledzy, hasania!
Do szkoły, koledzy! Do law!
Pitagoras się kłania...
Na harce nie ma już czasu,
Już jesień, już jesień — już pierwszy!
Tam w szkole Jan z Czarnolasu
Z naręczem czeka nas wierszy.
A Archimedes — jak myślę —
Z westchnieniem wzywa już was:
„Ciała zanurzone w Wiśle —
Na brzeg! I do klas”...

VIII

... Ja sam — mówiąc tu między nami —
Bym teczkę z książkami wziął w dłoń
I do szkoły z wami — parami —
Powędrowałbym — stary koń...
Gdzieś tam w tyle usiadłbym może
I dwa palce podniósłszy do góry,
Powiedziałbym:
Profesorze,
Ja w sprawie drażliwej natury...
Może źle, że to powiem przy klasie,
Może ktoś mnie potępi z kretesem —
Lecz, Profesorze, ja się
Nie zgadzam z Archimedesem!
Sam pan przyzna po głębszym namyśle
(No bo trudno, bo fakt — nie poradzę),
Że ciała zanurzone w Wiśle
Przez wakacje —
Przybrały na wadze!

(Załucki M. Po wakacjach)

I

Choć wczoraj było tu cicho,
dziś miły gwar jest przed szkołą.
Wróciły dzieci z wakacji
i rozprawiają wesoło.

Opowiadają przygody.
O, nie brak było ich latem!
I pokazują pamiątki,
zbiory naprawdę bogate.

II (trzyma w ręku pamiątki z wakacji, np. sznur bursztynów, ciupagę, muszelki)

Jola ma sto muszelek,
a każda prawie jest inna,
Basia przywiozła słonko,
które lśni złotem w bursztynach.
Jaś ma góralską ciupagę,
Staś — portret z kudłatym misiem.
— A co ty, Krysiu, przywiozłaś? —
pytają dzieci Krysię.
Zarumieniła się Krysia.
— Nie mam muszelki, bursztynu.
Mam za to adres Grażynki
i przyjaźń wielką, jedyną.
Będziemy do siebie pisać,
będziemy wspominać morze.
I to jest moja pamiątka,
którą z wakacji przywożę.

(Janczarski Cz. Pamiątka z wakacji)

Przy akompaniamencie melodii na scenę wbiega troje dzieci—,,pierwszaków”. Śpiewają piosenkę , Szkoło, jak się masz”.

Pierwszoklasista 1

Po raz pierwszy
idziemy do szkoły,
pożegnaliśmy
zabawki przedszkola...
Czy jest wśród nas
może ktoś taki,
co w przedszkolu
pozostać by wołał?
A w szkole na nas czeka
rzecz nowa:
obowiązek.
I coraz mniej zabawek,
i coraz więcej książek.
I choć może
trudniejsze będą
następne nasze lata,
otworzy się nam wielka,
ciekawa księga świata.

(Faber W. Księga)

Pierwszoklasista II

Gdzie nasza klasa?
Tu. Pierwsza A,
a pierwsza B
zaraz obok.
Do której wejdzie on?
Tam, gdzie ja?
Tak? Więc
będziemy ze sobą.
Tamci, koledzy
z wyższych klas,
od dawna znają się
wszyscy.
My — nie.
I to już łączy nas:
Pierwszaki — więc sobie bliscy...

(Łochocka H. My tu przyszliśmy...)

Uczeń z dzwonkiem (dzwoni)

Wybiła już godzina.
Dzwonek! Rok szkolny się zaczyna.
Znów dni popłyną pracowite
Nad książką szkolną, nad zeszytem...
Życzę wam wszystkim na początek
Szkolnego roku — samych piątek!
Uczcie się, jak mawiacie, „w dechę”
I niech z was szkoła ma pociechę!

Na zakończenie zespół taneczny może wykonać układ choreograficzny do melodii piosenki ,,Wesoła szkoła” (w wykonaniu Krzysztofa Antkowiaka lub szkolnego zespołu muzycznego).

Bibliografia:

BRZECHWA Jan: Nowy rok szkolny. W: Pegazem przez szkolny rok. Warszawa 1982, s. 15-16.

CHOTOMSKA Wanda: Do widzenia, wakacje! „Płomyczek” 1986 nr 6, s. 3.

CHWASTEK-LATUSZKOWA Teresa: Wyskoczyła kukułka... W: Lenkiewicz K. Wybór wierszy okolicznościowych dla klas I-III. Warszawa, WSiP 1990, s. 18.

FABER Wincenty: Księga. „Świerszczyk” 1988 nr 35, s. 7.

JAŁOWIEC Jadwiga: Jedzie pociąg. „Świerszczyk” 1992 nr 17, s. 2.

JANCZARSKI Czesław: Pamiątka z wakacji. W: Skakanka. Warszawa, „Nasza Księgarnia” 1988, s. 85.

JANCZARSKI Czesław: Powitanie pierwszej klasy. W: Lenkiewicz K. Wybór wierszy okolicznościowych dla klas I-III. Warszawa, WSiP 1990, s. 17.

JANCZARSKI Czesław: Wrzesień. W: Pegazem przez szkolny rok. Warszawa, MAW 1982, s. 13.

KERN Ludwik Jerzy: Przed pierwszym dzwonkiem. „Płomyczek” 1988 nr 17, s. 4-5.

KUBIAK Tadeusz:! W: Wybór wierszy okolicznościowych dla klas nauczania początkowego. Warszawa, WSiP 1977, s. 18.

List od września. „Świerszczyk” 1987 nr 35, s. 4.

ŁOCHOCKA Hanna: My tu przyszliśmy... W: Lenkiewicz K. Wybór wierszy okolicznościowych dla klas I-III. Warszawa, WSiP 1990, s. 19.

SZAYEROWA Halina: Rozmowa z dzwonkiem. „Świerszczyk” 1992 nr 17, s. 3.

ZAŁUCKI Marian: Po wakacjach. W: Pegazem przez szkolny rok. Warszawa, MAW 1992, s. 14-15.

Źródła piosenek:

Szkoło, jak się masz (A. Markiewicz – muz.; H. Łochocka – sł.) (W: Roześmiane piosenki b-I — Muza SX 2814

Wesoła szkoła (Rafał Paczkowski – muz.; Jacek Cygan – sł.) (W: Krzysztof Antkowiak: Zakazany owoc — b-2 — Muza SX 2727

Co w numerze?