Lis:
W naszej kainie życie słodko płynie, wszyscy się kochają i kłótni nie znają.

Wilk:
No proszę cię, chyba sobie żartujesz!

Lis:
O co ci chodzi, drogi kolego, czyżbyś miał inny pogląd względem tego?

Wilk:
Hę? Mów po ludzku, bo cię nie rozumiem.

Lis:
Pytałem cię, baranie, czy masz inne zdanie.

Wilk:
No, no, no, tylko bez takich! I przestań mówić wierszem! I tak nie zgadzam się z tobą!

Lis:
Gdy jesteś poetą, to wiersze układasz, lecz w czym się, wilku, ze mną nie zgadzasz? Że w naszej krainie życie słodko płynie czy że wszyscy się kochają i kłótni nie znają?

Wilk:
To drugie! A ty jesteś lisem, a nie żadnym poetą. Przestań bujać w obłokach i popatrz, co się dzieje w naszym lesie. O, popatrz! (Pokazuje podbite oko).

Lis:
O rany! Kto cię tak załatwił? Wiem! Misiek! To musiał być misiek, oj, mi kiedyś też prawie przylał!

Wilk:
To nie misiek… Ale dobrze, że już zrezygnowałeś z tych rymów.

Lis:
Nie misiek? A kto?

Wilk:
Trochę mi wstyd powiedzieć… to zajączek…

Lis:
He, he, he… No nie mogę, niezły żart! Nie no, normalnie przez chwilę myślałem, że mówisz poważnie! He, he, he…

Wilk:
Ale ja mówię poważnie. Zresztą spytaj wiewiórkę! Siedziała na drzewie i wszystko widziała! I śmiała się, złośliwy rudzielec!

Wiewiórka (z drzewa):
He, he! I dobrze ci tak! Wreszcie ktoś zrobił z tobą porządek!

Wilk:
Spadaj, rudzielcu!

Wiewiórka:
A dobrze ci tak! I niedźwiedź też oberwał! Tyle wam powiem!

Wchodzi niedźwiedź.

Niedźwiedź:
Oj, oj! Ale mnie wszystko boli!

Lis:
Nie mów, że to prawda!

Wilk:
Co? Ciebie też szarak załatwił?

Niedźwiedź:
Szkoda gadać, też mi zając. Wilk w owczej skórze, a nie zając! Rozbójnik! Chodzi po lesie i kogo spotka, to mu… (Pokazuje pięścią, że bije).

Drzewa:
Świat się przewrócił do góry nogami! Zajączek wszystkich obija pięściami.

Wiewiórka:
Dobrze wam tak!

Wilk:
Spadaj, rudzielcu, bo ci…

Wiewiórka:
Widzisz, widzisz! Należało ci się!

Wilk:
A za co?

Sarna:
Bo to zawsze wy: ty, misiek i lis wszystkich bijecie!

Lis:
My bijemy? My bijemy? Ciekawe!

Sarna:
Przez pół lasu w ubiegłym roku uciekałam przed miśkiem.

Niedźwiedź:
Phi! To trzeba było nie uciekać!

Sarna:
Jasne, żebyś mi żebra poobijał!

Wilk:

Ale teraz to my jesteśmy poszkodowani. Zobaczysz, lisie, że jak tylko spotkasz zajączka, to... (Pokazuje pięścią, że zbije).

Lis:

O nie, nie, nie, nie, nie! Ja się nie zgadzam. Ja żądam ochrony! Czuję się zagrożony! Nasz las nie jest już bezpieczny!

Jeż:

Też wymyśliłeś! Nigdy nie był bezpieczny, i to z waszej winy! Gdyby nie moje kolce, to już dawno by mnie tu chyba nie było!

Wchodzi zając - powoli, rozgląda się i pokazuje na lisa.

Zając:

O, lisek! Witam, witam, widzę, że wilk już ci opowiedział, że teraz ja tu rządzę. I z tobą mam jeszcze do pogadania!

Lis ucieka i chowa się za drzewami; zając go goni.

Lis:

Ratunku! Pomocy! Biją! Pomocy! Łobuz!

Wlatuje sowa.

Sowa:

Hu! Hu! Co tu się dzieje? Co to za wrzaski w środku dnia?

Lis z zającem zatrzymują się.

Lis:

Dobrze, że jesteś, sowo! Teraz ci się oberwie, zającu! Sowo, jako nasz sędzia rozsądzisz, kto ma rację, i ukarzesz zajączka!

Sowa:

Rozsądzę! Ale czy ukarzę, to się okaże! Poza tym nie jestem sędzią, jestem mediatorem!

Niedźwiedź:

Wszystko jedno! Ważne, że zając musi ponieść karę! To łobuz! Rozbójnik!

Wilk:

Pseudokibic! Brutal!

Zając:

Nie jestem żadnym kibicem, a już na pewno nie pseudo. I ja tylko oddaję! To oni sobie zasłużyli na lanie!

Niedźwiedź:

Nieprawda! Kłamie!

Sowa:

Misiu, wilku, lisie, widzę, że jesteście zdenerwowani.

Wilk:

No tak! Zajączek podbił mi oko! Patrz! Patrz!

Sowa:

Tak, wilku, widzę, że jesteś mocno oburzony. Chciałabym z wami o tym porozmawiać. Czy zgadzacie się na to?

Wilk:

Tak, ja się zgadzam.

Niedźwiedź i lis:

My też!

Zając:

A o czym tu rozmawiać? W lesie jest wreszcie porządek!

Wiewiórka i jeż:

Dokładnie! Zając ma rację.

Sowa:

Jednak wilk, lis i niedźwiedź czują się pokrzywdzeni i chcieliby o tym porozmawiać.

Zając

No dobra, to pogadajmy. Zobaczymy, kto ma rację!

Drzewa:

W lesie się wielkie zmiany szykują, bo wilk z zającem wreszcie mediują!

Sowa:

No dobrze, kto chciałby zacząć?

Wilk:

Ja! Ja chcę! Idę sobie spokojnie po lesie, a tu nagle! Rach, ciach! Buch! Bam! I wyskakuje ten nienormalny zając i zaczyna mnie okładać!

Zając

Tylko nie nienormalny! Widzisz! Widzisz, znów mnie obraża!

Sowa:

Ustalmy, że po pierwsze nie obrażamy się nawzajem, a po drugie nie przerywamy swojej wypowiedzi. Rozumiem wilku, że zajączek napadł cię bez powodu, czy tak?

Wilk:

Dokładnie!

Sowa:

A co ty na to zajączku?

Zając

Bez powodu? Ja mogę wymienić milion powodów! On mnie zawsze bił! W ubiegłym miesiącu nabił mi cztery guzy! Zresztą lis i niedźwiedź nie są lepsi!

Niedźwiedź:

Bo nas zaczepiasz!

Sowa:

Misiu, mów do mnie. Zajączek twierdzi, że go biliście, czy to prawda?

Lis:

Oj, zaraz biliśmy. Czasem go trochę szturchnęliśmy, ale to dlatego, że sam się prosił! Pokazywał nam język!

Niedźwiedź:

A kiedyś pokazał mi nawet palec!

Sowa:

Słyszałeś zającu, miś i lis twierdzą, że ich prowokowałeś.

Zając

Czasem im coś powiedziałem, ale to dlatego, że oni się mnie ciągle czepiali.

Sowa:

A jak to się stało, że teraz ty ich bijesz?

Zając

Ha! Przypakowałem wreszcie trochę na siłce, zapisałem się na krav magę i już mi nikt nie podskoczy! Teraz mają za swoje!

Sowa:

Czy dobrze zrozumiałam, zajączku, że zacząłeś bić lisa, niedźwiedzia i wilka, bo oni wcześniej bili ciebie i nie umiałeś się obronić?

Zając

Dokładnie.

Sowa:

Czy mogło być tak, że zajączek czuł się przez was prześladowany?

Wilk:

No w sumie to tak...

Sowa:

Zajączku, a co by się musiało stać, żebyś nie bił lisa, wilka i niedźwiedzia?

Zając

Musieliby mnie przeprosić i obiecać, że więcej nie będą nikogo bić.

Sowa:

Wilku, co musiałoby się stać, żebyście i wy nie zaczepiali zajączka?

Wilk:

No nie wiem, jak nie będzie nam pokazywać głupich min, to też go zostawimy.

Zając

Nie będę nic pokazywał, nie ma sprawy.

Wilk:

No to my przepraszamy. To nie jest zbyt fajnie chodzić z podbitym okiem. Nie będziemy nikogo więcej bili.

Sowa:

Zaraz spiszemy wasze postanowienia.

Drzewa:

To nie zdarza się na co dzień: zając z wilkiem żyją w zgodzie.

„Wbiega" ślimak.

Ślimak:

Co się stało?! Słyszałem, że coś się dzieje, i biegłem ile sił, ale chyba nie zdążyłem!

Wiewiórka:

Niesamowite! Wilk z zającem się dogadali!

Ślimak:

Jak to?

Sarna:

Zając trochę przypakował, zapisał się na kurs i zaczął bić wilka za to, że wcześniej wilk go bił. Sowa rozwiązała spór.

Ślimak:

Jak tego dokonała? Przecież oni od zawsze się kłócą.

Wiewiórka:

Przeprowadziła mediacje i dogadali się.

Ślimak:

Niesamowite! I tak się da? To może sowa pogada ze mną i z mrówkami, bo też się ciągle kłócimy.

Co w numerze?