Baba Jaga usiłuje tańczyć, męczy się przy tym strasznie, sapie i dyszy jak lokomotywa z wiersza Tuwima.

Baba Jaga:
Przede mną wielka kariera,
mogę wyjść za milionera.
Lecz aby piękniejszą być,
nie mogę już więcej tyć.
Ćwiczę więc i ćwiczę wciąż,
skaczę, wiję się jak wąż.
(Z nadzieją):
Może trafi mi się mąż…
(Patrzy na zegarek).
Późno! Na łąkę biec muszę,
na obiad złapać ropuszek!

Baba Jaga jedzie na miotle na łąkę. Jest dzika i nieokrzesana. Na łące łapie uciekające żaby. Przedstawia sobą pocieszny widok – pada, złapane żaby wkłada do kapelusza, one spod niego wyłażą. Baba Jaga wyciąga je spod spódnicy, z rękawów itd. Jest bardzo zajęta i nie widzi, że… przygląda jej się tajemnicza postać, która stoi tyłem do widowni.

Dziwny Nieznajomy:
Kogo widzą moje oczy?
Aj, ten widok mnie zaskoczył.
Zez rozbieżny, uśmiech krzywy,
paszczą przeżuwa pokrzywy.
Och, co za myśli szalone
– nie nadaje się na żonę.
Rety, chyba mnie dojrzała,
bo rumieńcem się oblała.
Oczu wytrzeszcz, szczęka zwisa.
Tego nie da się opisać.

Baba Jaga:
Oto wyśniony mężczyzna!
Za chwilę mu miłość wyznam.
Trafił mnie już Amor z łuku.
Tutaj jestem, tu, a kuku!

Dziwny Nieznajomy ucieka, Baba Jaga go goni.

Baba Jaga:
Stój! Jesteś dla mnie stworzony!
Nie znajdziesz piękniejszej żony.
Och, nie mogę żyć bez ciebie!
Razem będzie nam jak w niebie.

Dziwny Nieznajomy uciekł. Baba Jaga wlecze się z miotłą, za nią biegną Czarne Koty, wrzeszcząc niemiłosiernie.

Czarne Koty:
Zakochana czarownica!
Kpi z niej cała okolica.
Kiedy łzami się zalewa,
cały świat się z niej naśmiewa.

Baba Jaga, przybita i załamana, dochodzi do swojej chatki. Chwyta słuchawkę telefonu.

Baba Jaga:
Czy telefon zaufania?
Tu Baba Jaga się kłania.
Siedzę sobie, gorzko szlocham,
mój wybranek mnie nie kocha.
Nie chciał spojrzeć w moją stronę.

Pan z telefonu zaufania:
To jest wręcz niedozwolone!

Baba Jaga:
Nie jestem przecież pokraka,
lecz partia nie byle jaka.
Mały domek mam za miastem
wyłożony słodkim ciastem.
A poza tym, proszę pana,
jestem zmotoryzowana!
To się już nie zdarza wcale,
żeby panna na wydaniu
miała tyle w posiadaniu.

Baba Jaga:

Jestem bardzo urodziwa!
Włosy moje - końska grzywa.
Nosek krótki - cztery cale.
Oczy, usta - wcale, wcale.
Kiedy szczerzę się w uśmiechu...

Pan z telefonu zaufania:

... to jest pani warta grzechu!

Baba Jaga:

Słuszne słowa kawalera.
To wszystko jest prawda szczera.
Lecz choć jest pan bardzo miły,
przyznam, że już nie mam siły,
żeby walczyć o swe szczęście,
o swą miłość, o zamęście...
(Odkłada słuchawkę).
Co tu robić? Biada, biada.
Jakie by mu czary zadać?
(Próbuje różnych sztuczek, nadaremno).
Przez tę miłość, nie do wiary,
nie chcą nawet działać czary.
(Znowu wpada w rozpacz. Nagle patrzy na kocioł).
Wiem, przyrządzę mu potrawę!
Tylko przetrę stół rękawem,
z kąta zerwę pajęczynę,
pleśni dodam odrobinę.
Do tego listek łopianu
(żeby smakowało panu),
szczypawka, ślimak, dżdżownica.
Pyszne, jakem czarownica!
Cztery solone ropuszki,
lubczyk, proch z hiszpańskiej muszki,
jadu żmii nie żałować.
Potrawa prawie gotowa!
Łyżka spadła, och, nie szkodzi.
Z ognia zdjąć i w oknie schłodzić.
(Śpiewa, straszliwie zawodząc).
A wszystko to, bo ciebie kocham
I nie wiem jak bez ciebie mogę żyyyć!

Zza sceny słychać śpiew Jasia i Małgosi, który miesza się ze śpiewem Baby Jagi.

Jaś i Małgosia:

My jesteśmy dziećmi drwala,
słońce buzie nam opala.
Nazywamy się Jaś i Małgosia.

Śpiew nagle się urywa.

Jaś:

Patrz, Małgosiu, ale heca,
to ta wiedźma, co do pieca
chciała wsadzić nas i zjeść!
Chodź, powiedzmy chociaż cześć.

Małgosia:

Boję się, pot mnie oblewa.

Jaś:

Słuchaj, jak żałośnie śpiewa.
Chyba wpadła w tarapaty.
Chodź, zajrzymy do jej chaty.

Baba Jaga:

Bez ciebie zabiję sięęę!
(Nagle przestaje śpiewać).
Kto to? Co to? Kto podgląda?
Kto śmie w garnki mi zaglądać?
Chodźcie, chodźcie tu, ptaszyny,
zjem was co do okruszyny.
(Załamana):
Czarodziejskie wołam moce,
pocę się, staram, szamocę,
żeby ten, za którym szlocham,
wreszcie we mnie się zakochał.

Jaś:

W tobie? Chyba zwariowałaś!
Czy ty w lustrze się widziałaś?

Baba Jaga:

Lustro? A po co mi lustro?
Przecież wyglądam jak bóstwo.

Małgosia:

Dobre sobie, ładne bóstwo -
raczej nędza i ubóstwo.

Baba Jaga:

Nie pozwalaj sobie, mała!
Też nie jesteś doskonała.

Jaś miesza w kotle z wyraźnym obrzydzeniem.

Jaś:

Co to pływa w tym saganie?
Fuj, ropuchy na śniadanie?

Małgosia:

Co to za okropna breja?
Nawet pies by tego nie jadł!

Baba Jaga:

Zostaw to, wścibska dziewczyno!
To jest przecież miód z maliną!
Gdy luby tego skosztuje,
wnet miłość do mnie poczuje.

Jaś:

Gdy chcesz pozbyć się mężczyzny,
daj mu łyżkę tej trucizny.

Małgosia:

To ugotował morderca?

Baba Jaga:

Chcę trafić przez żołądek do serca!

Małgosia:

To posłuchaj dobrej rady:
przyrządzaj zdrowe obiady.

Jaś:

Z surówkami, smaczne, świeże.

Małgosia:

Nie skrzek żab i nietoperze,
muchomory i ropuchy,
pleśnie, błoto, karaluchy.

Jaś:

I w domu trochę posprzątaj!
Pajęczyny wymieć z kąta,
umyj okna, zmień firanki,
wyrzuć wyszczerbione szklanki,
wyszoruj dobrze podłogi...

Baba Jaga (przerywając mu):

Ja nie wiem, jak to się robi!

Małgosia (kpiąc):

Niby taka jest wspaniała,
a, jak sprzątać, zapomniała!

Baba Jaga:

Już mam! Niech się czarne koty
wezmą do czarnej roboty!

Czarne Koty:

Koty?! Do czarnej roboty?!
Jeśli w głowie ci zaloty,
sama weź się do roboty!

Baba Jaga:

Oo, to czarni niewdzięcznicy!
Podpadliście czarownicy!
(Zabiera się jednak posłusznie do sprzątania).
Tak sobie sprzątam i sprzątam,
i jaśniej robi się w kątach.
Tak zamiatam i zamiatam,
i ładniej wygląda chata.

Jaś:

Oto chwila uroczysta:
cała chatka jest już czysta!

Małgosia (do Baby Jagi):

No, teraz na ciebie pora!

Baba Jaga:

Mała, chyba jesteś chora!
Ze mną wszystko jest w porządku.

Małgosia:

Aż przewraca się w żołądku.
No dobrze, popatrz na siebie:
czarnym palcem w buzi grzebiesz,
włosy w strąkach, szyja brudna,
cera co najmniej paskudna.
Wyglądasz niczym straszydło -
pilnie potrzebne tu mydło.
No a teraz garderoba.

Baba Jaga:

Nie, to mi się nie podoba!
Dosyć już tego, smarkata!

Małgosia odsuwa się na bezpieczną odległość.

Małgosia:

Twoja szata jest jak szmata,
brudna i na łacie łata.
A paznokcie - czarne szpony,
połamane, wykrzywione.
Zamiast zgrywać miss piękności,
lepiej naucz się czystości.

Jaś:

Jeśli chcesz błysnąć urodą,
mydło weź i balię z wodą.
Umyj się od stóp do głów.
To konieczne, szkoda słów.
Żadne czary - woda, mydło!

Małgosia:

I delikatne pachnidło.

Jaś:

Szampon, pilnik, gąbka, grzebień
sprawią, że nie poznasz siebie,
i zamienią czarownicę
w uroczą oblubienicę.

Baba Jaga:

Co ty pleciesz, kawalerze!
Błotne kąpiele się bierze.
Tu bajorko jest nieduże,
a tam swoją mam kałużę.
Wiedz, że ja każdego wtorku
biorę kąpiel w tym bajorku.

Jaś:

No nie! Nie wytrzymam dłużej!
Zamiast wanny ma kałużę!

Małgosia (stanowczo):

Jago! Księcia chcesz czy nie?

Baba Jaga:

Głupia jesteś! Bardzo chcę!

Małgosia i Jaś:

Więc natychmiast umyj się!

Baba Jaga spuszcza z tonu.

Baba Jaga:

Umyć się? Ja nie potrafię.
Mam magiczne księgi w szafie,
ale w nich nie piszą nic
o tym, jak się trzeba myć.

Jaś:

Pomożemy ci, straszydło.
Gośka, szybko leć po mydło,
gąbkę, ręcznik oraz szczotkę.

Baba Jaga:

To może weźmiemy miotłę?
Będzie szybciej niż piechotą.
Baba Jaga i Małgosia odlatują.

Jaś:

Zanim wrócą, muszę kocioł
opróżnić i wyszorować,
i wody w nim nagotować.
(Z wysiłkiem wylewa miksturę, czyści kocioł, nalewa wody, rozpala ogień, stawia kocioł na ogniu).
Oto słyszę miotłę z dala,
ogień z wolna się dopala,
woda w kotle już nagrzana
i kąpiel przygotowana!

Baba Jaga się kąpie. Jaś, Małgosia i Czarne Koty śpiewają piosenkę na melodię Czarny Ali Baba.

W swojej chacie czarownica
nie ma wanny ni prysznica,
ale to jej wcale nie przeszkadza.
W misce chlapie się i pluska,
już z niej złazi brudu łuska.
Jak się umyć ma - Jaś jej doradza.
Umyj się, brudna Baba Jago,
i sukienkę czystą włóż.
Uczesz włosy, obetnij paznokcie.
Masz tu gratis dezodorant do ust.

Czarne Koty (kpiąco, z niedowierzaniem):

Baba Jaga się szoruje,
parska, chrząka, podśpiewuje...

Baba Jaga podśpiewuje, strasznie fałszując, fragment piosenki Cicha woda; w końcu wychodzi zza prowizorycznego parawanu odmieniona nie do poznania.

Baba Jaga:

I jak? Pewnie was zatkało?
(Kokietuje):
Czasu miałam trochę mało.
Jest jeszcze problem nieduzi,
co dotyczy mojej buzi.
Z wszystkim zrobiłam porządek,
lecz mam tylko jeden ząbek.
Co robić, jak się uśmiechać?

Jaś:

Z tą rzeczą nie można zwlekać
- potrzeba ci dużo mleka!

Małgosia:

Pasty do zębów i czarów.

Baba Jaga:

... i będę mieć uśmiech jak milion dolarów?

Jaś (puszcza oczko do widowni):

Tylko w bajkach takie rzeczy,
magia zębów nie wyleczy.
Trzeba o nie dbać na co dzień
- ku zdrowiu i ku urodzie.

Dzwoni telefon.

Pan z telefonu zaufania:

Tu telefon zaufania.
Ciągle do pani wydzwaniam.
Twa historia, moja miła,
niepomiernie mnie wzruszyła.
Nie śpię, nie jem, nie pracuję,
od gorączki się gotuję.
Zakochałem się szalenie,
chętnie z panią się ożenię!

Baba Jaga:

Ale po co taki pośpiech?
Potrzebny jak dziura w moście.
Może przedtem się spotkamy,
zjemy coś i pogadamy.
Mieszkam w lesie, tuż za miastem.
A więc kwadrans po dwunastej.
(Odkłada słuchawkę).
Zaraz ktoś tu przyjdzie w gości!

Małgosia:

W gości? A czym go ugościsz?

Baba Jaga:

Przygotuję coś naprędce.

Małgosia:

Zanim zaczniesz, umyj ręce!

Baba Jaga:

Na stole postawię kwiatek,
przyrządzę świeżą sałatę,
rzodkieweczki i szczypiorek,
ogóreczek, pomidorek,
kalarepka, kalafiorek...

Małgosia:

Wyśmienity masz humorek!

Jaś:

To już nie jest Baba Jaga,
co się przed kąpielą wzdraga!
Czysta, schludna, uczesana,
roześmiana - nie ta sama!

Małgosia:

Teraz to jest czarownica...
czarownica... Higienica!

Jaś (patrzy na czarownicę rozmarzony):

Zwiewna niczym baletnica,
wiruje barwna spódnica.

Małgosia (do Jasia):

Co to za fantazjowanie?
Przestań, bo naskarżę mamie!
Chyba do drzwi puka ktoś?

Jaś:

Ach, to pewnie Jagi gość!

Wchodzi gość. Jest bardzo zdziwiony na widok Baby Jagi.

Pan z telefonu zaufania (z zachwytem):

To ty? Widziałem cię z rana,
biegłaś po łące zdyszana.
Gdzie oczy, gdzie serce miałem,
że cię wnet nie pokochałem?
Jesteś piękna niesłychanie!
Czy żoną moją zostaniesz?

Baba Jaga (także zachwycona):

Ach, marzenia się spełniły!
Dzięki tobie, miła Gosiu,
dzięki tobie, Jasiu miły.

Baba Jaga czule dziękuje Jasiowi, Małgosia odciąga go od Baby Jagi, Pan z telefonu zaufania też jest trochę zazdrosny.

Baba Jaga i Pan z telefonu zaufania padają sobie w ramiona i stoją zapatrzeni w siebie; otaczają ich wszystkie postacie z przedstawienia.

Wszyscy:

To już koniec. A więc pora
wyciągnąć z tej bajki morał.
Tak jak nasza czarownica
zmień na lepszy swój styl życia!
Czystość, zdrowie i higiena,
to podstawa, a nie ściema!

Piosenka na melodię refrenu piosenki Czarny Ali Baba.

Baba Jaga porzuciła złe nawyki,
czego też życzymy wam.
Teraz pisze o higienie poradniki.
No a my zwijamy szybko cały kram.
Za uwagę ślicznie dziękujemy wam.
Za uwagę ślicznie dziękujemy wam!

Wykorzystałam fragment piosenki Jasia i Małgosi z Bajek samograjek Jana Brzechwy, muzykę Bogusława Klimczuka z piosenki Czarny Ali Baba, fragmenty piosenki Ich Troje A wszystko to, bo ciebie kocham i piosenki Cicha woda z repertuaru Zbigniewa Kurtycza.

Co w numerze?