Promocja! Dostęp do końca 2026 roku za 120 zł!

Czy szczęście można wyhodować?

O czym jest ten artykuł?

Scenariusz zajęć biblioterapeutycznych dla uczniów w wieku 8-11 lat, oparty na książce „Kwiat paproci”. Pomaga w rozmowie o szczęściu, potrzebach emocjonalnych i poczuciu sprawczości. Zajęcia, trwające ok. 120 minut, wykorzystują różnorodne, aktywne metody pracy, w tym pracę z tekstem i ekspresję plastyczną.

Temat:
Ile czasu zajmuje znalezienie szczęścia?

Cele:

  • pomoc w określeniu indywidualnych potrzeb emocjonalnych i poznawczych;
  • wzmocnienie śmiałości uczestników w mówieniu o swoich potrzebach;
  • uświadomienie osobistej odpowiedzialności za własne szczęście;
  • uwrażliwienie na subiektywne aspekty szczęścia i na to, od czego ono zależy;
  • wzmocnienie poczucia sprawczości.

Warunki techniczne:

  • liczba uczestników – klasa szkolna;
  • wiek uczestników – 8-11 lat;
  • miejsce zajęć – sala lekcyjna, świetlica szkolna lub sala szkoleniowa;
  • czas trwania – 2 x 60 minut oraz przerwa.

Treści przekazywane:

  • Rozpoznanie własnych potrzeb emocjonalnych i poznawczych.
  • Znaczenie pozytywnego nastawienia do życia.
  • Ćwiczenie umiejętności samodzielnego definiowania własnego szczęścia.
  • Ostrzeżenie przed zbyt dużą wiarą w zewnętrzne czynniki obiecujące poczucie szczęścia.

Metody pracy:

  • praca z tekstem;
  • pogadanka;
  • burza mózgów;
  • metoda plakatu;
  • ekspresja plastyczna;
  • trening kreatywności.

Formy pracy:

  • zbiorowa;
  • w grupach;
  • indywidualna.

Materiały:

  • paprotka w doniczce;
  • zegarek;
  • bańki mydlane;
  • brystol na plakat;
  • kartki;
  • mikrofon (symulator głosu, np. opcja pogłosu);
  • karta pracy Życie (Załącznik) dla każdego uczestnika;
  • różowe koraliki (po jednym dla każdego uczestnika);
  • w miarę możliwości – sadzonka paprotki dla każdego uczestnika.

Literatura wykorzystana do zajęć:
Jędrzejewska-Wróbel R.: Kwiat paproci, Warszawa: Wydawnictwo Bajka, 2022.

Przebieg zajęć:

W nawiązaniu do tematu spotkania prowadzący kładzie w widocznym dla wszystkich miejscu paprotkę, a obok niej zegarek i informuje uczestników, że podczas zajęć będziemy mierzyć czas, bo jeśli zdarzy się, że paprotka akurat dziś zakwitnie podczas naszego spotkania, to będziemy znali odpowiedź na nasze pytanie z tematu zajęć i szybciej je skończymy. Jeśli tak się stanie, to dodatkowo gwarantuje nam to, że wszyscy od dziś będziemy wtedy bardzo szczęśliwi.

Jeśli któryś z uczestników posiada już wiedzę na temat paproci i mówi, że to niemożliwe, komentujemy krótko, iż traktujemy to jako eksperyment, a...

Zaprenumeruj, by czytać dalej

Artykuły są dostępne dla czytelników z pełnym dostępem do portalu.

Zamów dostęp Za 120 zł do końca roku 2026
  • Baza ponad 6 tysięcy artykułów z 34 lat
  • Wszystkie numery z 35 lat
  • Baza kilkudziesięciu szkoleń
  • Ocena czytelników: 5,7 / 6 Ocena czytelników: 5,7 / 6
Biblioteka w Szkole
Zaloguj się jeśli masz już prenumeratę.
Do pobrania
newsletter

Chcesz być na bieżąco?

Zapisz się do naszego newslettera, by otrzymywać najnowsze materiały dla bibliotek.