Uczeń I (lub odśpiewanie hymnu przez chór szkolny)
Święta miłości kochanej ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,
Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe.
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,
Gnieździsz w umyśle rozkosze prawdziwe.
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.
(Krasicki I. Hymn do miłości ojczyzny)
Narrator
W II połowie XVIII w. Polska chyliła się ku upadkowi. Osłabiona wojnami i sporami wewnętrznymi nie mogła oprzeć się naporowi państw ościennych — Rosji, Austrii i Prus.
Uczeń II
Wolność i niepodległość! a jej naczelnicy
Słuchać muszą...
