Przejmująca, niepokojąca muzyka, z dowolnego filmu kryminalnego (np. Różowa Pantera). Agata Christie siedzi przy stoliku, głośno czyta.
Agata Christie: „Pani Bantry często się rozkoszowała porannymi snami, przerywanymi zwykle przyniesieniem śniadania. Nabierała świadomości, słysząc znajome odgłosy budzącego się domu. Szczęk kółek od firanek na schodach, gdzie pokojówka podnosiła story. Kroki drugiej pokojówki, krzątającej się ze szczotką i szufelką po korytarzu. A w oddali głuchy dźwięk ciężkiej zasuwy, otwieranej przy drzwiach wejściowych. […] w końcu rozlegną się szybkie, lekkie kroki na korytarzu,...
