|
Czas realizacji scenariusza: ok. 20 minut.
„Z punktu widzenia współczesnej nauki śmierć jest końcem, po którym dotąd żywy człowiek staje się zespołem martwych elementów, mogących przyczynić się do powstania nowego życia wyłącznie jako pokarm lub nawóz. Nasze „ja”, nasze radości i zmartwienia, kaprysy i słabości, wszystkie doznania, jakie były naszym udziałem za życia, już nie istnieją. Taką prawdę głosi oficjalna nauka, jednakże należy wziąć pod uwagę, iż jednocześnie ogromne rzesze przeciętnych ludzi z tym się nie zgadzają, i to nie tylko wyznawcy najbardziej znanych religii głoszących wiarę w życie po śmierci. W ostatnich latach nawet wśród ludzi, którzy nigdy nie przekroczyli progu żadnego kościoła, obserwuje się odrzucanie twierdzenia, że nasze „ja” przestaje istnieć w momencie śmierci” (Ian Wilson).
Często w szkołach Święto Zmarłych akcentujemy obecnością na cmentarzach, złożeniem kwiatów na grobach, niekiedy inscenizacją II części Dziadów Mickiewicza (lektura kl. VII). Niniejszy wybór proponuje do realizacji nie tylko w tym okresie, uważając, że jest to problem, z którym spotykamy się na co dzień. Stanowi on jednak swoiste tabu w naszym życiu.
W scenariuszu przeznaczonym do realizacji w klasie VIII wykorzystano następujące pozycje:
- JAN TWARDOWSKI – nie przyszedłem pana nawracać (wiersze 1937-1985). Warszawa 1986. Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej.
- IAN WILSON – Życie po śmierci. Przełożyła Marta Glińska. Warszawa 1988.
- JAN LECHOŃ – Wyd. 2. Warszawa 1973. Państwowy Instytut Wydawniczy. (Poezje J. Lechonia i J. Twardowskiego są w programie szkoły podstawowej).
Oprawę muzyczną stanowią fragmenty utworów F. Chopina: Ballada g-moll op. 11 (w: Fryderyk Chopin – Dzieła wszystkie).
|
