Od łapcia do adidasa, czyli wykład z butologii

10 minut czytania

Kultura

Zabawny rymowany scenariusz inscenizacji poświęcony... historii obuwia. Wykład wygłaszany przez profesora Fufajkę przerywa pojawienie się różnych postaci. Materiał zawiera uwagi dotyczące scenografii, rekwizytów, organizacji przedstawienia.

Uwagi:

scenografia o prostych elementach, np. powiększone i umieszczone na tablicach strony tytułowe wykorzystanych pozycji z napisem informacyjnym „Buty w książkach”; mównica dla profesora; pojawiające się wymiennie napisy – „Muzeum obuwia”, „Pracownia obuwia”, „Józefat Kić – BRAKORÓB” i in.
rekwizyty wykonane głównie przez uczniów lub wypożyczone, np. tomahawki z tektury; duży but - koturn i patynka wenecka umieszczone na drążkach (wg rys. z Kopalińskiego); okazały słój z napisem DŻEM; spore okrągłe pudło z napisem BUWI; zydel szewski (trójnóg); pocięgiel (specjalny skórzany pas zamknięty w okrąg – wypożyczony z pracowni artystycznej obuwia – Brunona Kamińskiego w Warszawie); prawidła; prawdziwa żółta ciżma wypożyczona z muzeum itp.
kostiumy częściowo wypożyczone, ale w znacznej części wykonane przez uczniów z zastosowaniem tylko elementów symbolizujących daną postać np. kraciasty fartuch dla Szewczyka Dratewki, połowa panterka dla żołnierza, pióropusze dla Indian itp.
dopowiedzenia można dodawać w tekście dowolnie, umieszczając je w wypowiedziach Ucznia lub Uczennicy; mogą się one stać okazją do reklamowania firm, sponsorów, np.:

„ A ja mam but od X.... ana
Może o tym proszę pana?”
„Tu jest bucik od Z...skiego
Weźmy temat buta tego!”

Proponując powyższe rozwiązania życzymy skutecznego wykorzystania tekstu i udanych imprez.

Narrator

Na ulicy Wąski Dunaj
W Muzeum Obuwia
Ważny wykład ma się odbyć –
Wszyscy o tym mówią.
Oto sławny nasz butolog
Profesor Fufąjka
Zaraz zacznie swe wywody
(To prawda, nie bajka!)
Już nasz znawca butologii
Stoi na mównicy,
Wnet rozpocznie uchylanie
Rąbka tajemnicy!

Profesor (w trakcie jego wypowiedzi wchodzą dwaj Indianie)

Odkąd człowiek zaczął chodzić
Na dwóch ze swych kończyn.
Chciał dorównać jeleniowi
I być jak on rączy.
By nie zranić stóp o ciernie
Albo ostre skały.
Mruknął: Buty by się jakieś
Na nóżki przydały!
Było to już w neolicie.
Epoce kamienia,
Tak powstały pierwsze skórznie
Z mocnego rzemienia...
W taki sposób też Indianie