Scena I

Słychać muzykę, gra radio, scena jest pusta. Wchodzi Aktor w szlafroku.

Aktor (krzyczy nerwowo): Wyłącz to nieszczęsne radio! Nie potrafię się skupić, a dzisiaj wieczorem gram ważny spektakl. Przecież wiesz. (muzyka przestaje grać) Ulga! Nareszcie mogę spokojnie pomyśleć. Zaspaliśmy chyba.

Wchodzi Żona w szlafroku i ręczniku na głowie.

Żona: Zawsze w dniu premiery musisz być taki nerwowy? Może byś dla mnie zagrał, że jesteś spokojny, skoro nie potrafisz być spokojny.

Aktor: Życie to nie scena. Wyprasujesz mi coś?

Żona: Dom to nie garderoba. Wyprasować może ci pani garderobiana.

Aktor: Przepraszam, rzeczywiście...