Selektywnie o selekcji

Selekcja nierozerwalnie kojarzy się ze skontrum, bo też jest jednym z efektów jego przeprowadzenia. Wiadomo, że skontrum to dobry powód, żeby przy okazji usunąć z księgozbioru zniszczone książki lub przewietrzyć półki z takich, których od lat nikt nie wziął do ręki. Coraz częściej jednak jest normą, że skontrum to jedyna okazja do odpisania książek, które nie powinny znajdować się w zbiorach.

W czasach, kiedy biblioteki szkolne należały do ogólnokrajowej sieci bibliotecznej, powoływały się na rozporządzenie o ewidencji¹, w którym określono, że przy wolnym dostępie do półek skontrum należy przeprowadzać co pięć lat, w przeciwnym razie – co 10.

Bibliotekarze szkolni dziś już wiedzą, że przez lukę w przepisach obowiązują ich przepisy o rachunkowości, a inwentaryzację swoich zbiorów muszą przeprowadzać wtedy, kiedy majątek szkoły kontrolowany jest w całej placówce na zlecenie organu prowadzącego, czyli co cztery lata. Czy to wystarczająca częstotliwość przeglądania księgozbioru? Jak podchodzą do tej sprawy bibliotekarze?

W szkołach zaobserwować można skrajne podejścia do sprawy selekcji księgozbioru. Pierwsze z nich to sytuacja, kiedy wycofuje się setki (tysiące) książek naraz, bez sprawdzania ich pod kątem przydatności. Robi się tak, np. aby ostatecznie...

Zaprenumeruj, by czytać dalej

Artykuły są dostępne dla czytelników z pełnym dostępem do portalu.

Zamów dostęp Za 120 zł do końca roku szkolnego