Selektywnie o selekcji

Selekcja nierozerwalnie kojarzy się ze skontrum, bo też jest jednym z efektów jego przeprowadzenia. Wiadomo, że skontrum to dobry powód, żeby przy okazji usunąć z księgozbioru zniszczone książki lub przewietrzyć półki z takich, których od lat nikt nie wziął do ręki. Coraz częściej jednak jest normą, że skontrum to jedyna okazja do odpisania książek, które nie powinny znajdować się w zbiorach.

W czasach, kiedy biblioteki szkolne należały do ogólnokrajowej sieci bibliotecznej, powoływały się na rozporządzenie o ewidencji¹, w którym określono, że przy wolnym dostępie do półek skontrum należy przeprowadzać co pięć lat, w przeciwnym razie – co 10.

Bibliotekarze szkolni dziś już wiedzą, że przez lukę w przepisach obowiązują ich przepisy o rachunkowości, a inwentaryzację swoich zbiorów muszą przeprowadzać wtedy, kiedy majątek szkoły kontrolowany jest w całej placówce na zlecenie organu prowadzącego, czyli co cztery lata. Czy to wystarczająca częstotliwość przeglądania księgozbioru? Jak podchodzą do tej sprawy bibliotekarze?

W szkołach zaobserwować można skrajne podejścia do sprawy selekcji księgozbioru. Pierwsze z nich to sytuacja, kiedy wycofuje się setki (tysiące) książek naraz, bez sprawdzania ich pod kątem przydatności. Robi się tak, np. aby...

Zaprenumeruj, by czytać dalej

Artykuły są dostępne dla czytelników z pełnym dostępem do portalu.

Zamów dostęp Za 120 zł do końca roku 2026