Scena: trzy stoliki, po dwa krzesła przy każdym. Z boku imitacja barku. Przed barkiem dwa wysokie stołki. Kilka kwiatów porozstawianych w różnych miejscach. Przy stolikach siedzą po dwie osoby, za barem stoi kelner. Podczas recytacji utworów aktorzy stają w różnych pozach – w bezruchu.
Recytator (na tle cichej muzyki skrzypcowej) – recytacja wiersza Or-Ota: Pięciu poległych.
Jest w duszy polskiej ukryty zakątek.
Gdzie błądzą ciche lat umarłych cienie... itd.
Dziennikarka (wchodzi, rozgląda się, podchodzi do stolika, przy którym siedzi starsza kobieta): Przepraszam, że musiała pani czekać.
Kobieta: Nie szkodzi, mam dużo...
