Tyś szczęście moje

I

Wielu mniema i głosi, że miłość odbie­ra rozum i ludzi jakoby w głupców zamie­nia. Zdaje mi się, że to mniemanie jest mylące. Miłość potęgą jest, która niszczy prawa i nadaje nowe.

(Giovanni Boccaccio, pisarz włoski, 314; 43)

II

Powiedz mi, jak mnie kochasz.

III

Powiem.

II

Więc?

III

Tyś szczęście moje wiosenne,
zimowe, latowe, jesienne –
lecz powiedz mi na dobranoc,
wyszeptaj przez usta senne:
za cóż to taka zapłata,
ten raj przy Tobie tak błogi?...
Ty jesteś światłem świata
i pieśnią mojej drogi.

(List jeńca. s. 41)

I

Miłość to czas i przestrzeń udostęp­niona dla serca.

(Marcel Proust, pisarz francuski, 3165; 271)

II

Mów...