Wędrówką życie jest człowieka...

5 minut czytania

Pisarze

Program poetycko-muzyczny dla szkół ponadgimnazjanych poświęcony Edwardwoi Stachurze.

45 minut

Oprawa plastyczna przygotowana przez uczniów: duży rysunek przedstawiający wijącą się i znikającą w oddali drogę, wokół której rozmieszczone są zdjęcia poety (wśród nich duży portret) oraz kilka pejzaży. Osoby biorące udział w przedstawieniu ubrane są w dżinsy, mają plecaki i gitarę. Piosenki mogą być grane i śpiewane przez młodzież; można też wykorzystać nagrania profesjonalne, np. zespołu Stare Dobre Małżeństwo. W naszym programie zrealizowany był pierwszy wariant, co pozwoliło na stworzenie niepowtarzalnego klimatu, do którego przyczyniło się także odtworzenie oryginalnego wykonania piosenki Człowiek człowiekowi.

Wszystkie teksty Stachury pochodzą z książki Poezja i proza. T. 1: Wiersze, poematy, piosenki, przekłady. Warszawa 1982. W nawiasach kwadratowych zostały podane strony, na których znajdują się poszczególne utwory oraz sposób ich przedstawienia.

Więcej na ten temat znajdziesz w specjalnym dziale: Poezja

Wędrówką życie jest człowieka [s. 262; utwór śpiewany]

Wędrówką jedną życie jest człowieka... itd. Podróż symbolizuje życie, drogę życia, życie intensywne, decydujący, samodzielny krok, ryzykowne przedsięwzięcie, dążenie do celu po drodze pełnej przeszkód, przygody, grę, potrzebę nowych doświadczeń, badanie, studiowanie, naukę, odkrycie, poszukiwanie duchowych celów[1].

Edward Stachura był wędrowcem nie tylko w sensie dosłownym. Był trampem i obieżyświatem, a życie traktował jak ciągłe poszukiwanie. Podczas tego spotkania chcemy przedstawić sposób realizacji toposu wędrówki w życiu i poezji Stachury.

Przebyłem noc...

Zaprenumeruj, by czytać dalej

Artykuły są dostępne dla czytelników z pełnym dostępem do portalu.

Zamów dostęp Za 120 zł do końca roku 2026