Wyjątkowo ciekawa niebeletrystyczna pozycja poświęcona teorii psychowzroczności – cesze, „dzięki której możemy dostrzec
wewnętrzny sposób funkcjonowania naszego umysłu”. Jej autor – klinicysta, naukowiec badający układ nerwowy i rozwój dziecka
– wskazuje na konieczność ukierunkowania odbiorcy na skupienie się na własnych wewnętrznych doświadczeniach, które są kluczowe dla lepszego poznania siebie i otaczającego świata. Psychowzroczność, pomimo tego, że jej autorem jest nauczyciel akademicki, jest napisana wyjątkowo przyjaznym dla użytkownika językiem: zawiera opisy wielu przykładów z codziennego życia, w które wplecione są naukowe rozważania. Autor wskazuje przedstawia holistyczny obraz funkcjonowania człowieka i wyodrębnia z niego obszary, nad którymi jednostka może samodzielnie pracować.
i Opis wydawcy:
Daniel J. Siegel, profesor psychiatrii i autor ceniony przez czytelników na całym świecie, na bazie swoich doświadczeń zawodowych stworzył pojęcie „psychowzroczności” do opisania innowacyjnej metody połączenia neurologii z praktyką psychoterapeutyczną.
Psychowzroczność jest formą skoncentrowanej uwagi, która umożliwia dostrzeżenie wewnętrznego sposobu funkcjonowania naszego umysłu. Jest jak siódmy zmysł, który pozwala nam zajrzeć w głąb siebie. W jaki sposób psychowzroczność przydaje się w codziennym funkcjonowaniu?
– pomaga nie wpaść w pułapki procesów mentalnych,
– umożliwia nazwanie i poskromienie trudnych uczuć,
– ułatwia przekształcanie wewnętrznych doświadczeń.
Psychowzroczność jest formą wiedzy, którą każdy może pogłębiać, bez względu na przeszłość. Wykorzystując . historię konkretnych przypadków ze swojej praktyki klinicznej, autor demonstruje, jak stosować psychowzroczność do rozwiązywania wielu problemów psychologicznych i międzyludzkich, począwszy od zaburzeń o charakterze lękowym, a skończywszy na utrwalonych schematach zachowań.
