W mojej ocenie zdecydowanie najciekawszy tegoroczny debiut. Tam, gdzie nie pada zadowoli wybrednych i rozczytanych w literaturze z wyższej półki czytelników, ale ma również szansę spodobać się niewprawnemu odbiorcy. Akcja powieści toczy się w XIX w., a jej tematem jest śląska społeczność emigrująca zarobkowo do Ameryki. Na tym tle historycznym Sowa kreśli portrety ludzi
owładniętych nadziejami na lepsze jutro i zmagających się z życiowymi rozterkami. Autor w niesamowity sposób bawi się językiem, wplatając elementy gwary w epicką narrację. Świetny warsztat pisarski i bardzo dobrze wykorzystany temat. Chapeau bas!
i Opis wydawcy:
Pewnego dnia z dalekiego Teksasu do śląskiej wsi Płużnica przychodzi list. To zaproszenie od franciszkanina, ojca Leopolda Moczygemby, skierowane do jego braci z rodzinami. Jest połowa XIX wieku. Płużniczanom, mimo zniesienia pańszczyzny, żyje się coraz trudniej. Postanawiają wyruszyć do Ameryki. Bardzo szybko się okazuje, że w tę podróż wybiorą się nie tylko krewni zakonnika… Kilkuset Ślązaków udaje się w ponaddwumiesięczną odyseję przez kraje niemieckie, Ocean Atlantycki i prerie Teksasu. Zakładają istniejącą do dziś osadę Panna Maria nieopodal San Antonio. Tyle historia, która stanowi tło ballady o teksaskich Ślązakach, pełnej humoru, wzruszeń i lokalnego kolorytu, gdzie ślonsko godka funkcjonuje na równych prawach z angielskim i hiszpańskim.
Czy Teksas okaże się dla Ślązaków rajem na ziemi? Zmieniają się realia, zmieniają się ludzie. Inne czasy, inny świat. Tylko… czy na pewno?
